مقايسه ميزان استرس شغلي زنان پرستار و زنان عضو گروه پزشكي در بيمارستانهاي آموزشي منتخب شهر اصفهان

نشريه روان پرستاري

دوره 3 - شماره 2

نوع مقاله: Original Article
چكيده:

مقدمه: استرس شغلي يكي از عوامل مهم ايجاد عوارض جسمي ورواني در شاغلين و در نتيجه، كاهش بهره وري است. استرس شغلي پزشكان و پرستاران به عنوان اعضاي مهم نظام بهداشتي درماني مي تواند بر كيفيت مراقبت تأثيرگذار باشد. علاوه بر آن، زنان يكي از اقشار آسيب پذير جامعه محسوب مي شوند. لذا اين پژوهش به منظور مقايسه ميزان استرس شغلي زنان پرستار و زنان عضو گروه پزشكي در بيمارستان هاي آموزشي منتخب شهر اصفهان انجام شد.
روش ها: دراين مطالعه مقايسه اي، 130 پرستار و 70 زن از اعضاء گروه پزشكي كه شرايط ورودبه مطالعه راداشتند، به روش در دسترس از بيمارستان هاي آموزشي منتخب شهر اصفهان (الزهرا، نور و حضرت علي اصغر) انتخاب شدند. شرايط ورود شامل : مونث بودن، سن بين 22 تا 50 سال، پرستاران با مدرك ليسانس و بالاتر، پزشكان شامل: اينترن ها، رزيدنت ها و پزشكان عمومي (پزشكان متخصص مشمول مطالعه نمي شوند). ابزارگردآوري داده ها شامل پرسشنامه استرس شغلي بيمارستانيHSS همراه با اطلاعات جمعيت شناختي فردي بود. آناليز داده ها با نرم افزار SPSS v.16و با استفاده از آمار توصيفي، ضريب همبستگي اسپرمن و آزمون هاي Mann-Whitney U و Chi-Square انجام شد.
يافته ها: ميانگين نمره استرس در گروه پزشكي 453 /0±027 /3 و در پرستاران 326 /0±923/ 2 بود كه تفاوت آن ها از نظر آماري معناداري بود (037/ 0=P). اگرچه تفاوت نمرات همه خرده آزمون هاي استرس شغلي به جز بي كفايتي، دوگانگي نقش و روابط با همكاران، در دو گروه، تفاوت معني دار داشت. در زنان پرستار، عوامل بيولوژيك با ميانگين 833 /0±223 /4 و در زنان عضو گروه پزشكي، نوبت كاري با ميانگين 951/ 0±893 /3، بيشترين تأثير را در استرس شغلي نشان داد.
نتيجه گيري: در مطالعه حاضر، ميانگين نمرات كلي استرس شغلي در پرستاران با گروه پزشكي تفاوت معني دار داشت. همچنين، نمرات تمامي خرده آزمون هاي استرس شغلي به جزء بي كفايتي، دوگانگي نقش و روابط با همكاران، در دو گروه، تفاوت معني دار داشتند.

Comparison of Occupational Stress among Female Nurses and Female Members of the Medical Group in Chosen Training Hospitals in Isfahan
Article Type: Original Article
Abstract:

Introduction: Job stress is one of the most important factors in physical and psychological conditions in workers and reduces their efficiency. Job stress may affect physicians and nurses as major components of the healthcare system and therefore the quality of healthcare might be affected. Moreover, women are a vulnerable group in society. Therefore, this study aimed to compare job stress in female nurses and female members of the medical group in selected educational hospitals.
Methods: In this comparative study, 130 nurses and 70 female members of the medical group of the two teaching hospitals of Isfahan city (Alzahra, Noor and Ali Asghar) were randomly recruited. Inclusion criteria included being female, aged between 22 to 50 years, nurses with bachelor's degrees or higher, interns, residents and general practitioners (Specialist physicians are not included in the study). Data collection tools included hospital stress questionnaire (HSS) and demographic data form. Data analysis was performed using SPSS16 software. Descriptive statistics, Spearman correlation coefficient, Mann-Whitney U and Chi-Square testes were used.
Results: the mean stress score was 3.027±0.453 in female physicians and 2.923±0.326 in nurses, respectively (p=0.037). Mean scores of all stress subscales were significantly different in the two groups except for the three subscales of incompetence, role duality and relations with colleagues. In female nurses the biological agents subscale had the highest mean score (4.223±0.833), while the shift working obtained the highest mean score in the medical group (3.893±0.951).
Conclusion: This study shows that the mean of overall job stress score were significantly different among female nurses and female physicians. Moreover, mean scores of all stress subscales were significantly different in the two groups except for the subscales of incompetence, role duality and relations with colleagues.

قیمت : 20,000 ريال