بررسي تأثير سه نوع سمان موقتي و خصوصيات سطحي متفاوت اباتمنت‌ها بر استحكام گير پروتزهاي ثابت متكي بر ايمپلنت

مجله دندانپزشكي جامعه اسلامي دندانپزشكان

دوره 27 - شماره 1

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

زمينه و هدف: يكي از چالشهاي درمان پروتز ثابت متكي بر ايمپلنت، تأمين گير مناسب در عين سهولت خارج كردن پروتز براي رفع عوارض احتمالي است. انتخاب سمان موقتي مناسب و بهبود استحكام گير آن هدف بسياري از مطالعات مي‌باشد. مطالعه حاضر با هدف مقايسۀ سه نوع سمان موقتي و اثرات سند بلاست كردن اباتمنت بر استحكام گير پروتزهاي ثابت سمان شونده متكي بر ايمپلنت انجام شد.
روش بررسي: در اين مطالعه آزمايشگاهي ده عدد آنالوگ ايمپلنتDIO در آكريل مانت شدند. بيست عدد اباتمنت در دو گروه مساوي قرار گرفتند. گروه اول به صورت استاندارد و گروه دوم سندبلاست شده مورد استفاده قرار گرفتند. شصت عدد كوپينگ فلزي ساخته شد و توسط سمان‌هاي موقتي Kerr، Provy و GCروي اباتمنت‌ها در سه مرحله سمان شدند. ميزان گير سمان توسطUniversal testing machine اندازه‌گيري گرديد. داده‌ها ابتدا توسط آزمون آماري Two way ANOVA و سپس جهت مقايسه دو به دو گروهها توسط آزمون Tukey بررسي شدند.
يافته‌ها: استحكام گير سمانkerr روي اباتمنت‌هاي سند بلاست شده، از دو سمان ديگر بيشتر بود (001/ 0>p ). در اباتمنت‌هاي استاندارد استحكام گير سمان Provy بيشترين بود ولي از لحاظ آماري معنادار نبود. كمترين مقادير گير مربوط به سمان GC بود.
نتيجه‌گيري: سمان Kerr همراه با سند بلاست كردن اباتمنت، استحكام گير بيشتري از دو سمان ديگر ايجاد مي‌كند.

قیمت : 20,000 ريال