بازنگري در تشخيص و درمان گلودرد استرپتوكوكي گروه A در كودكان

مجله بيماريهاي عفوني و گرمسيري

دوره 4 - شماره 11

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

هدف از اين تحقيق ارزيابي امكان تشخيص گلودرد استرپتوكوكي با تكيه بر علايم باليني، تعيين ميزان نارسايي درماني به پني سيلين و علل آن، تعيين عيار طبيعي ASO تعيين ميزان حاملين استرپتوكوك و بررسي مقاومت استرپتوكوك نسبت به اريترومايسين بود. در طول 6 ماه از 415 كودك مشكوك به گلودرد استرپتوكوكي كشت حلق با روش استاندارد روي محيط آگار خوني گوسفند 5% انجام گرفت و با روش آگلوتيناسيون لاتكس (گروه بندي لانسفيلد) تشخيص نهايي تاييد گرديد. موارد مثبت با بنزائين پني سيلين درمان شدند. 4-3 هفته بعد، كشت مجدد صورت گرفت و موارديكه كشت مجدد مثبت داشتند از نظر علل نارسايي درماني بررسي شدند. در 10 مدرسه ابتدايي ميزان حاملين استرپتوكوك تعيين شدند. عيار ASO در 400 كودك اندازه گيري شد. 107 نفر (25.7%) از بيماران كشت مثبت استرپتوكوك گروه A داشتند كه از اين تعداد 20 نفر (22%) بعد از درمان نارسايي درماني نشان دادند. در بررسي علل نارسايي درماني MBC و MIC پني سيلين نسبت به استرپتوكوك در تمام موارد مشابه بوده و پديده تحمل (Tolerance) مشاهده نگرديد. تمام موارد استرپتوكوك به اريترومايسين حساس بودند. ميزان حاملين استرپتوكوك در كودكان دبستاني شيراز 4.3% بود. عيار aso در كودكان 15-3 ساله با حدود اطمينان 99%، 139.5-138.5 واحد را نشان داد. نتايج اين تحقيق نشان مي دهد كه علايم باليني مبناي صحيحي براي تشخيص گلودرد استرپتوكوكي نمي باشد و اكثر موارد نارسايي درماني را حاملين استرپتوكوك تشكيل مي دهند و بهترين راه تشخيص، انجام كشت حلق است ولي در مواردي كه انجام كشت مقدور نيست جهت جلوگيري از عوارض ديررس استرپتوكوك بايستي اقدام به تزريق بنزاتين پني سيلين نمود.

Revision in diagnosis and treatment of group A Streptococcal pharyngitis in children
Article Type: ---- Unspecified ----
Abstract:

Group A Streptococcus has important late sequelae (E.g. rheumatic fever). This study was performed to determine the value of clinical manifestations in diagnosis of streptococcal sore throat, failure rate and its causes, normal range of ASO titer, carrier rate of GABHS and its resistance to erythromycin. During a 6 months period, throat cultures were obtained from 415 children who referred to physicians with signs and symptoms of Streptococcal pharyngitis. Throat culture was performed on 5% sheep blood agar medium. Group A Streptococcus was isolated from 107 patients (25.7% of cases). After treatment with benzathine penicillin, 22% of patients still harbor streptococci in their throat (Treatment failure). Most of patients with treatment failure were group A Streptococcal chronic carriers. There was no evidence of erythromycin resistance in our patients. 4.3% of school age children were asymptomatic GABHS carriers. ASO titer was determined on 400 sera from children with age group of 3-15 years. 95% confidence interval (CI) was 138.6-139 units and 99% CI was 138.53-139.5 units. This study revealed that carrier state consists most cases of treatment failure and clinical manifestations are not diagnostic for streptococcal sore throat, so the best diagnostic tool is throat culture. When throat culture is not available, for prevention of late complications injection of benzathine penicillin is highly recommended.