روش هاي درماني در مبتلايان به فيستول بدخيم بين مري و دستگاه تنفس

مجله گوش، گلو، بيني و حنجره ايران

دوره 16 - شماره 38

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

مقدمه: از عوارض وخيم سرطان مري فيستوليزه شدن مري به مجاري هوايي مي باشد كه منجر به بروز عفونت ريوي و مرگ و مير زود هنگام بيمار مي گردد. روش هاي درمان متعددي در اين بيماران به كار گرفته شده كه به طور عمده شامل لوله گذاري داخل مري و يا استفاده از پروتزهاي داخل مري و يا ايجاد مسير انحرافي توسط معده و يا قسمتي از روده و خارج نمودن مري از مسير دستگاه گوارش مي باشد. مواد و روش ها: براي ارزيابي نتايج اقدامات مختلف درماني ما تجارب خود را در 8 بيمار مبتلا به فيستول بين مري و سيستم تنفسي ثانوي به سرطان ثلث مياني مري كه در طي سال هاي 82-1374 در دو بيمارستان قائم (عج) و اميد تحت درمان قرار گرفته اند مورد تجزيه و تحليل قرار داديم. محدوده سني بيماران بين 73-45 سال به متوسط سني 57.7 سال بوده است و نسبت مرد به زن 3/1 بوده است. ميزان كاهش وزن در تمام بيماران حدود 10 كيلوگرم بوده است. سه بيمار تحت لوله گذاري داخل مري توسط تكنيك كششي با لوله هاي پلاستيكي به نام Moussea-Barbin قرار گرفته اند كه پس از انجام لاپاراتومي و گاسترستومي و ديلاتاسيون مري، لوله با تكنيك كششي در مري جايگزين شده است. پنج بيمار ديگر تحت جراحي بالا كشيدن معده از طريق تونل ايجاد شده در خلف استرنوم و آناستوموز به مري گردني و خارج نمودن مري از مسير دستگاه گوارش قرار گرفته اند. نتايج: در گروه بيماراني كه تحت باي پاس قرار گرفته بودند يك مورد فيستول محل آناستوموز در گردن بروز نمود كه با اقدامات طبي بهبود يافت و يكي از بيماران در اين گروه نيز به دنبال عوارض ريوي بعد از عمل در بيمارستان فوت نمود (مرگ و مير 20%). در گروهي كه تحت لوله گذاري داخل مري قرار گرفتند مرگ و مير وجود نداشت. طول مدت اقامت بيمارستاني در گروه باي پاس شده به طور متوسط 19 روز و در گروه لوله گذاري شده 13 روز بوده است. تمام بيماران در هر دو گروه كيفيت قابل قبولي از نظر توانايي بلع مواد غذايي نرم تا معمولي در بعد عمل داشته اند و عوارض ريوي كنترل گرديده است. بحث: اگرچه هر دو روش باي پاس مري توسط معده و انتوباسيون داخل مري روش هاي تسكيني قابل قبولي در بيماران با فيستول بدخيم بين مري و دستگاه تنفس مي باشند ولي عمل جراحي باي پاس در بيماران با حال عمومي نامناسب و طول عمر محدود، عملي با مرگ و مير و عوارض بالا مي باشد و فقط بايد در بيماران جوانتر با شرايط عمومي مناسب در نظر گرفته شود و انتوباسيون مري با عوارض و مرگ و مير پايين تر مي تواند انتخاب مناسبتري باشد.

كلمات كليدي:
Management of malignant esophagorespiratory fistula
Article Type: ---- Unspecified ----
Abstract:

Background: The development of a malignant esophagorespiratory fistula is a devasting complication. The only effective treatment is to exclude the fistula from the alimentary tract. This may be achieved by intubation or esophageal bypass, and we describe our experience with these two procedures. Methods: To assess the results of therapy, we reviewed our experience in 8 patients with esophagorespiratoy fistula due to esophageal carcinoma from 1994 to 2002 at Omid and Ghaem hospitals. Age ranged from 45 to 73 years (Median 57.7 years) the male/female ratio was 3:1. Primary tumor site was squamous cell carcinoma of midesophagus in all patients. All patients experienced an approximately equal average weight loss of 10 kg. Three patients were intubated by a traction (Pull-through) technique with plastic stent named mousseau-barbin tube and the other five patients were treated by substernal gastric bypass of the excluded esophagus. Results: There was one cervical anastomotic leak in the bypass group that healed conservatively and also one hospital death in the bypass group (Hospital mortality rate 20%). Due to pulmonary infection, with no hospital death in the intubated group. The mean hospital stay in the intubation group was 13 days and in the bypass group was 19 days. All patients in both groups had acceptable quality of remaining life and were able to eat soft or regular diet without any serious pulmonary complications. The mean survival in the intubated group was 125.5 days (Range 105 to 145 days) and in bypass group 137.5 days (75 to 180 days).