بررسي شيوع سرمي هپاتيت E و عوامل همراه در جمعيت 6 سال و بالاتر در نهاوند در سال 1381

فصلنامه پژوهشي پژوهنده

دوره 8 - شماره 7

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

سابقه و هدف: ويروس هپاتيت E به عنوان شايعترين عامل هپاتيت حاد ويروسي، بين بالغين جوان، در كشورهاي در حال توسعه شناخته شده است. مطالعه حاضر براي اولين بار در ايران، به منظور تعيين سرواپيدميولوژي عفونت HEV در جمعيت شش سال و بالاتر شهر نهاوند در بهمن ماه 1381 انجام گرفت. مواد و روش ها: اين بررسي بصورت مقطعي بر روي 1824 نفر كه با روش نمونه برداري تصادفي سيستماتيك از شش منطقه شهري انتخاب شدند، انجام گرفت. پرسش نامه هايي حاوي اطلاعاتي درباره وضعيت اجتماعي و خصوصيات دموگرافي تكميل و نمونه هاي خوني جهت آزمايش آنتي بادي ضد HEV از نوع IgG به روش ELISA، جمع آوري گرديد. يافته ها با آماره توصيفي-تحليلي مورد قضاوت آماري قرار گرفت. يافته ها: از مجموع 1824 نمونه گرفته شده، 1025 نفر (56%) زن و 799 نفر (44%) مرد بودند. ميانگين سني اين افراد 19.5±37.4 سال بود. شيوع كلي سرمي هپاتيت E، 9.6% محاسبه شد (11-8.3:CI 95%). سن نمونه هاي مثبت 15.6±42.6 بود. ميزان هپاتيت E در مردان 7.4% بود. 55 نفر (32.4%) بيسواد و ميانه تعداد اعضا خانواده براي آنها، 4 نفر بود. مثبت بودن آزمايش سرمي براي IgG ضد HEV، با سن، جنس و سطح تحصيلات (بي سوادي)، ارتباط مثبت داشت و بين تعداد اعضا خانواده و مثبت بودن سرم ارتباطي مشاهده نشد. با استفاده از Logistic Multivariate Regression مشخص شد كه تنها عوامل خطر قابل توجه براي مثبت بودن نتيجه سرمي، سن و جنس هستند. نتيجه گيري و توصيه ها: مشاهده چنين شيوع بالاي سرمي در اين مطالعه نياز به تحقيقات بيشتري را در شهر نهاوند و ديگر نقاط كشور با توجه به عوامل خطر موجود مطرح مي كند. همچنين نياز به مطالعه ارتباط نسبي آلودگي عفونت HEV در هپاتيت حاد ويروسي را مطرح مي سازد.

Prevalence of Hepatitis E and its related factors in population aged 6 years and older in Nahavand in 1381
Article Type: ---- Unspecified ----
Abstract:

Background: Hepatitis E virus is considered to be the most common cause of acute hepatitis among young adults in developing countries. The present study was conducted for the first time in Iran to determine the seroepidemiology of hepatitis E in population aged 6 years or older in Nahavand in 1381. Materials and Methods: For this cross sectional study, 1824 subjects were selected through a randomized systematic sampling. A questionnaire of socio-economic status was completed and blood samples were obtained for anti HEV virus antibody via ELISA. Results: The study population included 1925 males and 799 females with the mean age of 37.4±19.5 years. The overall prevalence rate was 9.6% (95% CI=8.3-11). The mean age of affected subjects was 42.6±15.6 years. Totally, 7.4% of males were infected. Positive anti HEV antibody was positively correlated with age, sex, and educational level. Logistic multivariate regression has revealed the sex and age to be the only possible risk factors. Conclusion: The high prevalence of hepatitis E should warrant us to investigate HEV in other cities. Determining the possible risk factors are highly suggested.