بررسي تاثير درمان عفونت هاي مجاري ادراري بر ميزان الكتروليت هاي خون و ادرار

فصلنامه پژوهشي پژوهنده

دوره 9 - شماره 38

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

سابقه و هدف: وجود گزارشاتي مبني بر تغيير شاخص هاي الكتروليتي پس از درمان عفونت هاي ادراري و عدم انجام يك مطالعه كنترل شده از تاثير درمان عفونت هاي ادراري بر وضعيت الكتروليت ها و عوارض شناخته شده آن موجب شد تا اين تحقيق در بيمارستان كودكان مفيد شهر تهران در سال هاي 82-81 انجام شود. مواد و روش ها: تحقيق با طراحي كارآزمايي باليني از نوع قبل و بعد و بر روي 84 كودك با تشخيص قطعي عفونت ادراري انجام گرفت. قبل از درمان، ميزان سديم و پتاسيم سرم و ادرار (راندوم) با روش Flame Photometry اندازه گيري شد. درمان عفونت هاي ادراري با سفالوسپورين هاي نسل سوم انجام پذيرفت و تاثير آن يك هفته پس از شروع درمان، با اندازه گيري شاخص هاي چهارگانه به روش فوق مجددا اندازه گيري و تغييرات محاسبه و افزايش يا كاهش هر يك با آزمون آماري Sign test مورد قضاوت واقع شد. يافته ها: از 84 كودك مورد بررسي، 16 پسر (18.8%) و 68 دختر (81.2%) بودند. ميزان سديم سرم در 61 نفر (72.6%) از مبتلايان به ميزان 2.69 واحد يا 1.9% افزايش يافت (P<0.001). همچنين ميزان پتاسيم سرم در 64 نفر (76.2%) از مبتلايان به ميزان 0.38 واحد يا 8.5% افزايش يافت (P<0.001). سديم راندوم ادرار در 49 نفر (58%) از مبتلايان به ميزان 14.2 واحد يا 23.5% كاهش يافت (P<0.001). پتاسيم راندوم ادرار در 44 نفر (52%) از مبتلايان به ميزان 4.3 واحد افزايش يافت ولي از نظر آماري معني دار نبود. نتيجه گيري و توصيه ها: به نظر مي رسد عفونت هاي ادراري موجب افزايش الكتروليت هاي سديم و پتاسيم سرم و كاهش سديم راندوم ادرار مي گردد ولي بر روي پتاسيم راندوم ادرار اثري ندارد. انجام تحقيق تجربي كامل براي تعيين تاثير درمان بر عفونت هاي ادراري بر تمامي شاخص هاي الكتروليتي سرم و ادرار توصيه مي گردد.

Effects of treatment of urinary tract infections on blood and urinary electrolytes level
Article Type: ---- Unspecified ----
Abstract:

Background: A urinary tract infection is one of the most common diseases in neonate, infant and child and has been considered as an important risk factor for development of renal insufficiency or end stage renal disease. Quick diagnosis of acid-base and electrolyte disturbance in pyelonephritic patients and treatment of them can prevent of mentioned complications. In the present study the urinary electrolyte’s levels before and after treatment of urinary tract infection in Mofid children hospital were compared. Materials and Methods: In this quasi-experimental and prospective study (2002-2003), 84 patients with urinary tract infection have been investigated for changes in their serum and urinary electrolytes. Levels of sodium and potassium in serum have been evaluated before and after treatment with ceftriaxone (75 mg/weight) and also urine random for Na and K have been measured. Sign test was used for statistical analysis. Results: 18.8% of the patients were boys and 81.2% were girls. Sodium level in serum increased to 2.69 mEq/l (1.9%, P<0.001) and potassium level also increased to (mEq/18.5%, P<0.001) after treatment, random urine Na decreased to 4.2 mEq/l (23.5%, P<0.01) after treatment pyelonephritis while. Random urine potassium was increased in 52% of the patients (NS). No differences in electrolyte were found between patients with and without obstructive uropathy. Conclusion: Hyponatraemia and hypokalaemia occurs in young infants with severe acute pyelonephritis in the absence of obstructive uropathy or vesico-ureteric reflux. The severe inflammation of the kidney, itself, may lead to the electrolyte disturbance by a transient resistance of the distal tubule to aldosterone (Pseudohypoaldostronism).