بررسي رابطه تخليه تاخيري معده با ريفلاكس گاستروازوفاژيال

فصلنامه پژوهشي پژوهنده

دوره 8 - شماره 31

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

سابقه و هدف: با توجه به شيوع ريفلاكس گاستروازوفاژيال و اهميت شناخت اتيولوژي آن و تناقضاتي كه در مورد نقش تخليه تاخيري معده با بروز عارضه مطرح است و به منظور تعيين رابطه تخليه تاخير معده با ريفلاكس گاستروازوفاژيال، اين تحقيق روي بيماران مراجعه كننده به بيمارستان آيت الله طالقاني تهران در سالهاي 80-1379 به انجام رسيد. مواد و روش ها: مطالعه به صورت مورد-شاهدي روي 16 بيمار مبتلا به ريفلاكس گاستروازوفاژيال و 16 فرد سالم و داوطلب انجام گرفت. گروه ها پس از صرف ساندويچ تخم مرغ نشاندار شده با 99mTc-Phytate، تحت مطالعه سنتي گرافيك قرار گرفتند نقش تخليه تاخيري معده با ريفلاكس گاستروازوفاژيال مورد قضاوت آماري قرار گرفت. يافته ها: گروه ها به لحاظ قد، وزن، سن و جنس مشابه بودند. T1/2 در گروه شاهد 14.5±64.9 دقيقه و در گروه مورد 0.54±95.8 دقيقه (P<0.04) بود. RA120 در گروه شاهد 8.4±20.3 درصد و در گروه مورد 15.9±33 درصد بود (P<0.01). هفت بيمار (43.7%) مبتلا به ريفلاكس گاستروازوفاژيال داراي انحراف در منحني تخليه معده نسبت به محدوده طبيعي بودند. نتيجه گيري و توصيه ها: تخليه تاخيري معده به خصوص در بخش فونكسيول ديستال معده با GERD ارتباط معني داري دارد و مي توان آن را به عنوان يكي از عوامل فيزيوپاتولوژيك GERD مدنظر قرار داد. همچنين با توجه به نبود مطالعه اي جهت كسب مقادير طبيعي فاكتورهاي تخليه معده در ايران، انجام تحقيقات ديگر توصيه مي شود.

Gastroesophageal reflux disease and delayed gastric emptying
Article Type: ---- Unspecified ----
Abstract:

Background: Scintigraphy remains the gold standard to study gastric emptying. We used this method to demonstrate the impact of delayed gastric emptying in correlation with gastroesophageal reflux disease (GERD), one of the most common gastrointestinal disorders. Materials and methods: For this case-control study, scintigraphy was performed on 16 patients with documented GERD and 16 asymptomatic normal volunteers. The test meal was composed of two labeled fried eggs with two slices of bread and 150ml unlabeled water. Images were obtained in anterior and posterior projections in 30-minute intervals for the total period of two hours. Gastric emptying curves T1/2 (the estimated time required for the stomach to empty one-half of the original meal) and RA120 (gastric retention activity at 120 minute) were used for gastric emptying evaluation. Results: Seven (43.75%) of patients had deviation in their gastric emptying curves compared to normal limits. Mean T1/2 and RA120 of patient group were 95.8±54.0 minute and 33.0±15.9 percent compared to 64.9±14.5 minute and 20.3±8.4 percent of asymptomatic control group respectively, demonstrating a significant difference (P<0.04 for T1/2 and P<0.01 for RA120). Conclusion: There is a significant relationship between delayed gastric emptying and GERD, particularly related to distal gastric function.