سطح سرمي منگنز، علايم و عوارض عصبي آن در افراد شاغل معادن منگنز ايران طي سال 1377

فصلنامه پژوهشي پژوهنده

دوره 4 - شماره 13

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

با توجه به نگراني هايي كه از گزارشهاي تحقيق در افراد شاغل معدن بويژه معدن منگنز ايران وجود داشته و به منظور تعيين علايم و عوارض عصبي و سطح سرمي منگنز و ميزان منگنز مو، اين تحقيق در افراد شاغل معادن منگنز و نارچ قم طي سال 1377 انجام گرفت. پژوهش حاضر به روش توصيفي (Descriptive) بر روي كليه افراد شاغل انجام و علايم باليني شامل علايم عمومي، MS & HCF، اعصاب كرانيال، اختلالات حركتي و حسي، GATE جنسي و خواب، علايم مخچه اي، خارج هرمي و نيز خصوصيات فردي بيماران بررسي و ثبت گرديد. افراد شاغلي كه شكايات و معاينه باليني آنها مثبت بوده، به عنوان بيمار تلقي شده اند. 5cc خون و سه تار موي سر اين افراد را گرفته و به روش جذب اتمي بررسي و نقش عوامل مختلف از جمله تماس مزمن با بروز بيماري نيز تعيين گرديد. دويست و نود و هشت نفر مورد معاينه باليني قرار گرفتند و در 250 نفر ميزان منگنز مو و خون تام تعيين شد. افراد شاغل مرد و در سنين 7.7±31.5 سال با سابقه خدمتي 70.3±82.1 بودند، شيوع منگنزيسم 3 درصد، 33 درصد علايم متفرقه و 64 درصد سالم مي باشند. ميزان منگنز خون تام آنها به ترتيب 0.8±3.6، 0.6±3.1 و 0.6±3.1 µg/dl و ميزان منگنز خون اين افراد 3.1µg/dl بود. ميزان منگنز موي همه آنها تقريبا 2.76µg/dl و بيماران با تماس كامل و سابقه اشتغال بالا بيش از 3 برابر افراد سالم با تماس كامل و سابقه اشتغال بالا بوده اند. ميزان منگنز موي سر يافته بهتري از منگنز خون تام براي بررسي تماس مزمن با اين عنصر مي باشد. آلودگي در افراد شاغل در معدن منگنز وجود دارد. با افزايش مدت اشتغال به خصوص در محيطي كه ميزان تماس با منگنز بالا است. ميزان ابتلا به بيماري افزايش مي يابد. منگنز مو و خون تام تنها بيانگر تماس مزمن با اين فلز مي باشد و نمي تواند در تشخيص و بيماريابي به كار رود. ميزان منگنز موي سر يافته بهتري از منگنز خون تام براي بررسي تماس مزمن است.

Serum Manganese level: Symptoms and neurologic complications in Iran's Manganese mine workers during 1377 (1988)
Article Type: ---- Unspecified ----
Abstract:

Considering recent worries referring reports on mine workers (especially manganses mines) in Iran, and to determine neurologic symptoms and complications and serum and hair manganese levels, this study was performed on Ghom’s Narch manganese mine workers during year 1377 (1998). This descriptive study was performed on all workers, and clinical signs such as general signs, MS and HCF, cranial nerves, sensory and motor disorders, gait, sleep and sexual disorders, cerebellar and extrapyramidal signs, and demographic characteristics were evaluated and recorded. Workers whose complaints and physical exam results were positive were considered diseased. Samples of 5mm³ blood and 3 threads of hair were obtained from each subject and studied by the atomic absorption method, and the role of various factors (such as chronic exposure) in disease incidence was determined. Two hundred and ninety-eight subjects were examined, and blood and hair manganese levels were determined in 250 subjects. Workers were all male with ages ranging 31.5±7.7 years and an occupational history of 82.1±70.3. Manganese prevalence was 3%; 33% of subjects had miscellaneous signs, and 64% were healthy. Total blood manganese level of the three groups was 3.6±0.8, 3.1±0.6 and 3.1±0.6 µg/dl, respectively. Hair manganese level was approximately 2.7µg/dl in all subjects, and number of patients with complete exposure and long occupational history were three times greater than healthy subjects with complete exposure and long occupationl history. Hair manganese level was considered a better index compared to total blood manganese in evaluating chronic exposure to the element. Manganese mineworkers are contaminated. Long occupational history, especially in high manganese exposure areas, caused an increase in disease incidence. Hair and total blood manganges levels are only indices of chronic exposure to the metal and cannot be used in diagnosis and case-finding. Hair manganese level is a better index compared to total blood manganese levels in evaluating chronic exposure.

Keyword: