ژنوتيپ هاي ويروس هپاتيت C در ايران طي سال 1375: گزارش يك مطالعه مقدماتي

فصلنامه پژوهشي پژوهنده

دوره 4 - شماره 13

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

ويروس هپاتيت C از نظر ژنتيكي داراي تنوع بسياري است، تا آنجا كه آن را تا كنون به 6 گروه اصلي و 40 گروه فرعي تقسيم بندي كردند. با توجه به آن كه تنوع جغرافيايي ژنوتيپ هاي اين ويروس بسيار متنوع بوده و پي آمد عفونت با اين كه ويروس و ميزان پاسخ به درمان هاي به عمل آمده با نوع ژنوتيپ در ارتباط مي باشد، تحقيق حاضر مطالعه اي مقدماتي به منظور تعيين انواع ژنوتيپ اين ويروس در ايران است. اين پژوهش به روش توصيفي (Descriptive) بر روي 21 بيمار مبتلا به هپاتيت C صورت پذيرفت كه در بيمارستانهاي شريعتي، آيت الله طالقاني و مهرداد تحت نظر پزشكان بودند. از بين اين بيماران، 4 نفر مبتلا به بيماري مزمن كبدي، 6 بيمار تحت پيوند كليه، 3 نفر همودياليزي و 8 نفر اهداكنندگان خون مبتلا به هپاتيت بودند. در تمامي اين بيماران عفونت HCV به صورت اوليه با استفاده از آزمايش سرولوژيك ELISA II بر روي نمونه سرمي تشخيص داده شد، جهت تاييد عفونت، واكنش زنجيره پلي مراز (PCR) دو مرحله اي به كار رفت. به منظور تعيين پنج ژنوتيپ شايع HCV، از روش نسل دوم تعيين ژنوتيپ و براي ژنوتيپ هايي كه در پنج ژنوتيپ شايع نمي گنجيدند، از روش Holland استفاده گرديد. از 21 بيمار مورد بررسي، در 15 نمونه سرمي (72 درصد) عفونت تاييد شد. چهارده مورد از نمونه ها به 5 ژنوتيپ تقسيم بندي گرديدند كه عبارتند از: 7 مورد (47 درصد) I/1a و 3 مورد (20 درصد) II/1b و 4 مورد (27 درصد) V/3a. يك نمونه باقي مانده (6 درصد) در هيچ يك از گروه هاي مذكور قابل تقسيم بندي نبود. بين گروه هاي مورد بررسي با نوع ژنوتيپ اختلاف معني داري مشاهده نگرديد. اين مطالعه مقدماتي وجود 4 نوع ژنوتيب I/1a و II/1b و V/3a و 4 را در ايران نشان داد. به دليل كمي تعداد نمونه هاي مورد بررسي، پراكندگي سني نمونه ها، اختلاف در نحوه اكتساب عفونت در بين نمونه هاي مورد مطالعه و عدم آگاهي از سابقه بيماران و تحت درمان قرار داشتن اكثر بيماران قبل از انجام مطالعه، نياز است تا با انجام بررسي هاي وسيعتر نسبت به تعيين دقيق توزيع جغرافيايي ژنوتيپ هاي HCV در جمعيت سالم و ساير گروه هاي پر خطر اقدام به عمل آيد.

Hepatitis C virus genotypes in Iran in 1375 (1996): A pilot study
Article Type: ---- Unspecified ----
Abstract:

The hepatitis C virus is so genetically varied that it has been divided to 6 main groups and 40 subgroups. Since the geographical distribution of viral genotypes is very diverse, the following study was performed as a pilot study to identify the different genotypes of the virus in Iran. This descriptive study was performed on 21 hepatitis C patients who were observed by physicians in Shariati, Taleghani and Mehrad hospitals. Among these patients, 4 cases had chronic liver disease, 6 had kidney transplants, 3 were under hemodialysis, and 8 were blood donors afflicted by hepatitis C. Hepatitis C virus infection was diagnosed primarily in all patients using an ELISA II serologic test on the serum sample. The infection was confirmed using a two-staged polymerase chain reaction. The second-generation genotype indentification method was used to determine the five common types of hepatitis C virus, and the Holland method was used for those genotypes, which didn’t qualify for any of the five common types. Among the 21 cases studied, infection was documented in 15 (72%) serum samples. Fourteen samples were divided among the five genotypes; 7 samples (47%) were I/1a, 3 samples (20%) were II/1b, and 4 samples were (27%) were V/3a. One remaining sample (6%) didn’t qualify for any of the groups. There wasn’t any significant difference between the studied groups and the genotypes. This pilot study proved the presence of four genotypes (I/1a, II/1b, V/3a and 4) in Iran. Due to the small number of cases, wide range of patient age, different routes of infection among cases, lack of knowledge about patient history, and the initiation of treatment for most of the patients before the study, more extensive studies are needed to precisely determine the geographical distribution of hepatitis C virus genotypes among the healthy population and other at-risk groups.

Keyword: