بررسي عوارض كوتاه مدت ناشي از ضرب و جرح در خانم هاي باردار مراجعه كننده به مراكز پزشكي قانوني تهران، 78-1377

فصلنامه پژوهشي پژوهنده

دوره 6 - شماره 24

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

سابقه و هدف: با توجه به شيوع و اهميت ضرب و جرح در دوران بارداري و عوارض جسمي و روحي كوتاه مدت ناشي از آن و به دليل وجود تناقضاتي در اين راستا، تحقيقي به منظور تعيين عوارض كوتاه مدت ناشي از ضرب و جرح روي خانمهاي باردار مراجعه كننده به مراكز پزشكي قانوني شهر تهران در سال 78-1377 انجام گرفت. مواد و روش ها: تحقيق به روش توصيفي بر روي 104 نفر كه با شكايت ضرب و جرح و جهت تعيين طول مدت درمان به طور مستمر مراجعه نمودند، انجام گرفت. مشخصات دموگرافيك و عوارض كوتاه جسمي مامايي و غير مامايي و همچنين عوارض رواني شامل استرس زناشويي، اعتماد به نفس، اضطراب هاي رفتاري، فيزيولوژيك و شناختي، افسردگي و وضعيت سلامت عمومي روان از طريق مصاحبه، مشاهده و تكميل 7 پرسشنامه جمع آوري گرديد. شيوع عوارض در نمونه ها تعيين و ميزان واقعي آن در جامعه برآورد گرديد. يافته ها: 84.6% نمونه ها عارضه جسمي، 63.5% عوارض رواني و 55.8% آنها هر دو عارضه را نشان دادند. شيوع واقعي عوارض جسمي بين 77 تا 91% و عوارض رواني بين 58 تا 68% برآورد مي گردد. عوارض جسمي مامايي شامل خونريزي واژينال 26%، مرگ جنين 9.6%، سقط 7.7%، زايمان زودرس 3.8% و عوارض جسمي غير مامايي شامل خونمردگي و كمبودي 71.2%، خونريزي از محل ضربه 14.4%، بستري شدن به علت جراحت 8.7% و شكستگي 2% مشاهده شد. عوارض كوتاه مدت رواني نيز شامل اضطراب رفتاري 68%، افسردگي 52%، استرس زناشويي 48%، عدم سلامت عمومي 45%، عدم اعتماد به نفس 24%، اضطراب فيزيولوژيك 14% و اضطراب شناختي در 9.6% موارد ديده شد. عارضه جسمي زمينه ساز عارضه رواني بود. نتيجه گيري و توصيه ها: عوارض كوتاه مدت ضرب و جرح در خانمهاي باردار جدي و قابل تامل است. نظر به شيوع، شدت عوارض و تبعات شناخته شده آن، توصيه مي گردد تحقيقات وسيعتر در تمامي مراكز كنترل بارداري جهت تعيين شيوع و عوارض كوتاه مدت و بلند مدت ناشي از ضرب و جرح انجام و راهكارهايي براي كاهش مشكل در جامعه معمول گردد.

Surveying the violence-induced short-term complications in pregnant women referring to Coroner Centers in Tehran, 1998-99
Article Type: ---- Unspecified ----
Abstract:

Background: Violence against pregnant women is a prevalent problem and its-induced short-term mental and physical complications are of great importance. We have conducted the present study over the parturients referring to coroner centers in Tehran to determine the violence-induced short-term complications. Materials and methods: 104 pregnant women complaining of violence that have referred to determine their treatment duration had entered this descriptive study. Demographic data, obstetric and non-obstetric short-term complications, mental complications including marital stress, self confidence, behavioral, physiologic, and cognitive anxiety, depression, and mental health were all determined and recorded. Results: Physical and mental complications were reported in 84.6% and 63.5% of the candidates, where 55.8% of them have complained of both. Actual prevalence of physical and mental complications was estimated 77-91%, and 58-68%, respectively. Obstetric physical complications were vaginal bleeding (26%), fetal death (9.6%), abortion (7.7%), preterm delivery (3.8%), however, non-obstetric physical complications were bruising (71.2%), bleeding (14.4%), hospitalization due to injury (8.7%), and fracture (2%). Meanwhile, Short-term mental complications were reported as below: behavioral anxiety (68%), depression (52%), marital stress (48%), lack of general health (45%), lack of self-confidence (24%), physiologic anxiety (14%), and cognitive anxiety (9.6%). Conclusion: Violence-induced short-term complications should be taken into account more seriously in pregnant women. With respect to the prevalence, severity, and its known complications, multicentric studies are highly recommended.