همه گيري شناسي اختلالات روانپزشكي در استان اردبيل

مجله پزشكي اروميه

دوره 15 - شماره 3

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

پيش زمينه و هدف: برنامه ريزي براي ارايه خدمات اساسي بهداشت روان به افراد جامعه، نيازمند آگاهي از وضعيت موجود بيماري رواني در جامعه است. اين مطالعه با هدف بررسي همه گيري شناسي اختلالات رواني در افراد بالاي18 سال به بالاتر مناطق شهري و روستايي استان اردبيل انجام گرفت. مواد و روش كار: نمونه مورد مطالعه با روش نمونه گيري تصادفي خوشه اي و سيستماتيك از بين خانوارهاي موجود استان انتخاب گرديد و با تكميل پرسشنامه اختلالات عاطفي و اسكيزوفرنيا (SADS) توسط كارشناسان ارشد روانشناسي در استان، جمعا 394 نفر مورد مطالعه قرار گرفتند و تشخيص گذاري اختلالات بر اساس معيارهاي طبقه بندي DSM- IV صورت گرفت. يافته ها: نتايج اين بررسي نشان داد شيوع انواع اختلالات روانپزشكي در استان 12.69 درصد مي باشد كه اين شيوع در زنان 17.11 درصد و در مردان 8.69 درصد بوده است. اختلالات خلقي 4.82 درصد، شايع ترين اختلالات روانپزشكي در استان بود شيوع اختلالات پسيكوتيك در اين مطالعه 0.25 درصد، اختلالات اضطرابي 3.31 درصد اختلالات عصبي – شناختي 3.56 درصد و اختلالات تجزيه اي 0.76درصد بوده است. در گروه اختلالات خلقي، افسردگي اساسي با 4.82 درصد و در گروه اختلالات اضطرابي، اضطراب منتشر 1.27 درصد شيوع بيشتري داشته اند. شيوع اختلالات روانپزشكي در استان اردبيل در افراد گروه سني66 سال و بيشتر با 16.67 درصد، افراد همسر فوت شده با 31.25 درصد، افراد ساكن در روستا با 13 درصد، افراد بي سواد با 15.56 درصد و افراد بيكار با 21.05 درصد بيش از گروه هاي ديگر بوده است. تنيجه گيري: اين مطالعه همچنين نشان داد 9.90 درصد افراد مورد بررسي دچار حداقل يك اختلال روانپزشكي بوده اند. آگاهي از اين مساله، مسووليت سياستگذاران و برنامه ريزان بهداشتي استان را در رابطه با تدوين برنامه هاي عملي و اجرايي بهداشت روان بيش از پيش نمايان مي سازد.