تاثير سيگار در پاسخ به درمان پريودنتيت متوسط

مجله دانشگاه علوم پزشكي بابل

دوره 6 - شماره 5

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

سابقه و هدف: كشيدن سيگار يكي از فاكتورهاي موثر در اتيولوژي پريودنتايتيس مي باشد كه بر روي ميزان بروز، شدت و گسترش اين بيماري تاثير مي گذارد و اين امكان وجود دارد كه در نتيجه درمان هاي پريودنتال هم موثر باشد. هدف از اين تحقيق بررسي تغييرات شاخص هاي پريودنتال در افراد سيگاري قبل و بعد از درمان مي باشد. مواد و روش ها: اين مطالعه نيمه تجربي بر روي 30 بيمار مراجعه كننده به بخش پريودنتولوژي دانشكده دندانپزشكي بابل با ميانگين سني 33 سال و مبتلا به پريودنتيت متوسط انجام شده است. بيماران سابقه هيچگونه بيماري سيستميك نداشته و در هر كوادرانت داراي حداقل 3 پاكت با عمق حدودا ≥4mm بودند. براي هر بيمار ايندكس هاي GI يا (Gingival Index) و PI يا (Plaque Index) و BI يا (Bleeding Index) و PPD يا (Probing pocket depth) اندازه گيري شد. پس از جرم گيري كامل نيز مجددا اندازه گيري و با هم مقايسه شدند. يافته ها: شاخص هاي كلينيكي پريودنتال GI و BI و PI و PPD قبل از درمان بين دو گروه اختلاف معني داري نداشت، اما پس از درمان، PPD در افراد غير سيگاري (0.1±2.5) كاهش بيشتري نسبت به سيگاري ها (0.1±2.7) داشت (P=0.039). شاخص هاي GI و PI و BI هم در غير سيگاري ها كاهش بيشتري به نسبت سيگاري ها داشت اما اين اختلاف در مورد PI معني دار نبود. نتيجه گيري: بطور كلي درمان جرم گيري موجب بهبودي شاخص ها در هر دو گروه شده است اما روند بهبودي در گروه سيگاري ها كندتر و كمتر از غير سيگاري ها بوده است.

Effect of smoking on response to moderate periodontitis therapy
Article Type: ---- Unspecified ----
Abstract:

Background and Objective: There are several factors such as cigarette smoking, which has a role in etiology of periodontitis. Smoking has an effect on initiation, duration and severity of this disease. Therefore, it can be effective on results of periodontal therapy. So the aim of this study was to evaluate the smoking on changes of periodontal indices before and after periodontal therapy. Methods: This semi-experimental study was done on 30 patients with moderate periodontitis who referred to periodontal department of Babol faculty of dentistry. The mean age of patients was 33 years. The patients had no systemic disease with ≥4mm, probing pocket depth. GI (Gingival index), PI (Plaque index), BI (Bleeding index) and PPD (Probing pocket depth) were measured two times, first time before treatment and second time 20 days after complete scaling and root planning. Findings: There is not significant difference between 2 groups in GI, BI, PI and PPD before treatment but after that is a greater reduction of PPD (2.5±0.1) in non-smokers (2.7±0.1) (P=0.039). Also, non-smokers showed lower GI, BI and PI level but this change is not significant in PI. Conclusion: Scaling and root planning were effective on reduction of periodontal indices (GI, PI, BI, PPD) but this reduction in smokers is slower than non-smokers.