بررسي صحيح بودن مقدار اشعه داده شده در پرتودرماني سرطان پستان با ترمولومينسانس دوزيمتري

مجله علوم پزشكي رازي (مجله دانشگاه علوم پزشكي ايران سابق)

دوره 10 - شماره 36

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

بنظر مي رسد روش دزيمتري In vivo روشي مناسب براي اطمينان حاصل كردن از كيفيت (Quality assurance) راديوتراپي با CO-60 باشد و مي تواند جزء برنامه روزمره بخش هاي راديوتراپي قرار گيرد. در اين بررسي به روش دزيمتري In vivo مقدار دز نقاط ورودي و خروجي بدن براي 30 بيمار مبتلا به سرطان پستان در ميدان مماسي توسط تراشه هاي ترمولومينسانس (TLD) در بخش راديوتراپي بيمارستان امام خميني اندازه گيري شد. در اين بررسي تراشه هاي TLD در برابر آشكارساز فارمر (Secondary standard dosimetry laboratory: SSDL) سازمان انرژي اتمي ايران كالبيره شدند. همچنين فاكتورهاي اصلاح كننده براي انتقال شرايط مرجع به شرايط باليني بيمار در ازاي تغيير اندازه ميدان، فاصله منبع تا سطح پوست، ضخامت، زاويه تابش و پرتوهاي پراكنده برگشتي اندازه گيري و منحني هاي مربوطه رسم شد. در اين تحقيق، براي اندازه گيري دز نقاط مياني بيماران، دز نقاط ورودي، خروجي و مياني در فانتوم لايه اي طراحي شده از جنس پرسپكس اندازه گيري شد سپس با دزيمتري نقاط ورودي و خروجي بيماران با تراشه هاي TLD دز نقطه مياني محاسبه گرديد. دز نقاط اندازه گيري شده با دز محاسبه شده در طرح درمان بيمار مقايسه و ميزان انحراف نسبي آنها بدست آمد و نتايج كلي بصورت هيستوگرام رسم شد. باتوجه به حداكثر خطاي مجاز توصيه شده توسط (International commission on radiation units and measurements: ICRU) يا (5%±) ميزان خطاهاي خارج از استاندارد مشخص شدند. مقايسه هيستوگرام نقاط ورودي، مياني و خروجي با ميانگين هاي 1.95%، 6.87% و 4.3% و انحراف استانداردهاي 5%، 6.5% و 11% اختلاف معناداري را تنها بين نقاط ورودي و مياني نشان داد. باتوجه به مقادير انحراف استاندارد، گستردگي خطا در نقطه خروجي نسبت به نقطه ورودي مشخص مي گردد كه مي تواند بعلت وجود منابع ايجاد كننده خطاي بيشتر در اين نقطه باشد. تجزيه و تحليل بيشتر هيستوگرام ها بصورت ميدان هاي جداگانه براي ميدان هاي مماسي داخلي و خارجي نشان داد كه اين اختلاف براي نقطه خروجي معني دار باشد (P=0.01) كه مي تواند ناشي از خطاي الگوريتم هاي محاسباتي و خطاهاي مربوط به تنظيم بيمار باشد. بطور خلاصه منابع خطاي اين تحقيق كه توسط دزيمتري In vivo مشخص شد عبارت بودند از: خطا در الگوريتم هاي محاسباتي بخصوص خطا در محاسبه ناهمگني ها و انحناي بيمار، خطا در تنظيم بيمار (Set-up)، حركت بيمار، خطاي خروجي دستگاه و خطاي ناشي از انتقال اطلاعات. هدف از انجام اين تحقيق تشخيص و تعيين مقدار خطاهاي ايجاد شده در پايان درمان بيمار بوده است. بنابراين روش دزيمتري In vivo مي تواند نقش مهمي در اجراي كنترل كيفي (QC) بخش راديوتراپي جهت ارتقاي كيفي درمان بيماران داشته باشد.

Dose verification of breast cancer in radiotherapy by TLD
Article Type: ---- Unspecified ----
Abstract:

In vivo dosimetry seems an appropriate method for quality assurance in radiotherapy with CO-60, which can be considered as a routine program in radiotherapy centers. In this study, entrance and exist dose in tangential fields were measured in phantom for 30 breast cancer patients by using TLD in radiotherapy section of Imam Khomeini hospital. TLD crystals were calibrated against SSDL (Secondary standard dosimetry laboratory) farmer chamber of Iran institute of atomic energy. An overall check of basic dosimetry, treatment unit parameter, planning and calculation methods and daily set up of the patients can be determined by combination of entrance and exist dose. Correction factors such as field size, SSD, thickness, angle of incidence and back scattered rays were obtained for difference between reference conditions and clinical situations. Measured dose by in vivo dosimetry was compared with the expected values for entrance, exit and midline points. The obtained mean values for these points were 1.95%, 4.3% and 6.87% with standard deviations of 5%, 11% and 6.5% respectively, which showed no significant difference between these points except for entrance and midline points. The most spread of errors in exit point than in entrance point is due to more sources of errors in this point. Analysis of the results, field by field, (Medial and lateral tangential fields) showed that this deviation was significant for exit point (P=0.01). This is due to calculation algorithms and set up uncertainties. Based on the results of in vivo dosimetry in this work, the sources of uncertainties were due to calculation algorithms, in particularly, around in homogeneities and patient curvature, set up, mobilization, output and data transfer. The aim of this work was to quantify and determine the uncertainties at the end of treatment stage; It is therefore concluded that in vivo dosimetry can be used as a valid tool for quality assurance in radiotherapy centers in order to improve the quality of treatment.