اثرات كاربرد موضعي و يك بار در روز عسل بر ماست سل هاي بافت زخم باز پوست موش صحرايي

مجله پژوهش در پزشكي (دانشكده پزشكي شهيد بهشتي)

دوره 22 - شماره 4

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

هدف: بررسي اثرات كاربرد موضعي و يك بار در روز عسل بر ماست سل هاي زخم باز پوست موش صحرايي نر از منظر مورفولوژي كمي و توصيفي. نوع مطالعه: تجربي. محل مطالعه: آزمايشگاه تحقيقاتي گروه پژوهشي فيزيوتراپي جهاد دانشگاهي واحد علوم پزشكي ايران. مواد و روش ها: 30 سر موش صحرايي در گروه هاي شاهد و تجربي قرار گرفتند و تحت شرايط استريل و با بيهوشي عمومي در پشت گردن آنان زخم هاي مدور با ضخامت كامل پوست ايجاد شد. روز جراحي روز صفر محسوب شد. از روز صفر، بصورت يكبار در روز سطح زخم هاي تجربي با عسل نجوشيده تجارتي پوشيده مي شد. در روزهاي 4، 7 و 14 تعدادي از موش هاي صحرايي با استنشاق اتر در فضاي بسته كشته شدند و نمونه برداري انجام شد. نمونه شامل بافت زخم و پوست سالم مجاور بود. نمونه ها در فرمالين سالين فيكس و پردازش شدند و برش هايي به اندازه 5 ميكرون تهيه شد. لام ها با تولوئيدين بلو رنگ شدند. ماست سل ها با بزرگنمايي x400 ميكروسكوپ نوري بررسي و شمارش شدند و با روش Mann Whitney U test مورد آزمايش قرار گرفتند. يافته ها: از ديدگاه توصيفي ماست سل ها در پوست سالم اطراف عروق، فوليكول ها، ساقه مو، مجاور عضله جلدي و دسته هاي عصبي عمق درم و زير اپيدرم بودند و در بافت، زخم در كنار عروق خوني و سلول هاي چربي سفيد و بافت همبند دسته هاي عصبي و در عمق بافت زخم بودند. ميانگين رتبه اي تعداد ماست سل هاي گروه تجربي در روزهاي مورد بررسي كمتر بود و در روز چهار P=0.865 و در روز هفت P=0.223 و در روز چهارده P=0.3272 بود. نتيجه گيري: در تحقيق حاضر، كاربرد موضعي و يكبار در روز عسل بر بافت زخم موش صحرايي موجب شد كه تعداد ماست سل ها كاهش يابد.

كلمات كليدي: