بررسي راديوگرافيك عمق فضاهاي هوايي فوقاني در انواع ناهنجاري هاي اسكلتال قدامي، خلفي و عمودي

مجله دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي

دوره 21 - شماره 2

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

سابقه و هدف: به دليل اين كه ساختمان هاي حلقي در ايجاد ناهنجاري ها و در تشخيص و طرح درمان درمان هاي ارتودنتيك نقش دارند، اندازه فضاهاي هوايي فوقاني مي تواند در گروه هاي متفاوت ناهنجاري ها تفاوت داشته باشد. به همين جهت اين مطالعه با هدف استفاده از راديوگرافي سفالوگرام لترال، عمق راه هوايي فوقاني در سه بعد نازوفارنژيال، اروفارنژيال و نازوفارنژيال در سه نوع متفاوت رشد عمودي و سه نوع ناهنجاري قدامي خلفي Angle انجام شد. مواد و روش ها: در اين مطالعه توصيفي 90 بيمار بين 15 تا 27 سال داراي انواع مال اكلوژن (III و II و Cl I) و انواع بايت (Deep bite و Open bite و Normal bite) در سه بعد نازوفارنژيال، اروفارنژيال و هايپوفارنژيال مورد مطالعه سفالومتريك قرار گرفتند. راديوگرافي هاي سفالومتري لترال با يك دستگاه راديوگرافي و توسط يك تكنسين بدست آمد. افراد مورد بررسي فاقد تنفس دهاني، خرناس هاي شبانه، شكستگي هاي سر و صورت، بيماري هاي TMJ و سابقه درمان هاي ارتودنسي يا ارتوپديك و انواع بيماري هاي دستگاه تنفس فوقاني، جراحي هاي فك و صورت، وجود لوزه ها و آدنوئيد و سابقه جراحي آنها و انواع سندرم ها بودند. پس از بدست آوردن لترال سفالوگرام ها و انجام آناليزهاي سفالومتريك و تعيين نوع مال اكلوژن و نوع بايت هر بيمار، هر يك از متغيرهاي مورد مطالعه اندازه گيري شده، عامل بزرگنمايي (به ميزان 1.1) در آنها تاثير داده شد و مورد بررسي هاي آماري قرار گرفت. در بين گروه ها آناليز واريانس و Chi-square و بين گروه هاي فرعي آزمون T-test انجام شد. يافته ها: ميزان عمق ميانگين و انحراف معيار هايپوفارنژيال در سه نوع بايت و در ناهنجاري هاي III و II و CI I عبارت بود از: 4±17 ميلي متر، ميزان عمق ميانگين و انحراف معيار عمق اروفارنژيال در سه نوع بايت و در ناهنجاري هاي III و II و CI I عبارت بود از: 2.8±10.5 ميلي متر، ميزان عمق ميانگين و انحراف معيار عمق نازوفارنژيال در سه نوع بايت و در ناهنجاري هاي III و II و CI I مقدار 3.7±22.5 ميلي متر بدست آمد. نتيجه گيري: تنها عمق نازوفارنژيال بين مال اكلوژن هاي CI II و CI III و بين مال اكلوژن هاي CI III و CI I تفاوت دارد. ساير عمق ها تفاوتي از جهت ناهنجاري هاي قدامي خلفي و عمودي با هم تفاوتي نشان نمي دهند. در CI III اسكلتال اين عمق كوچكتر از CI I و CI II بود كه در درمان هاي ارتودنسي ارتوپدي و جراحي جهت اصلاح ناهنجاري هاي قدامي خلفي شايان توجه است.

Radiographic evaluation of upper airway spaces in patients with skeletal anteroposterior and vertical malocclusions
Article Type: ---- Unspecified ----
Abstract:

Aim: This investigation was designed to evaluate upper airway spaces in patients with skeletal anteroposterior and vertical malocclusions. Materials and Methods: 90 lateral cephalograms of patients were traced with CI I, CI II and CI III malocclusions having normal bite, openbite and deepbite were traced. Hypopharyngeal, nasopharyngeal and oropharyngeal depths were measured considering a magnification of 1.1. Chi-square and ANOVA tests were used to analyze the data. Results: Hypopharyngeal depth was found to be at 17.3±3.7 mm in CI I, 16.0±3 in CI II and 16.7±4 in CI III; 17.4±0.1 in normal bite, 16.4±3.2 in openbite and 17.1±3.5 in deepbite. The mean oropharyngeal depth was 10.4±2.4 in CI I, 9.8±2.4 in CI II, 11.3±3.3 mm in CI III; 10.9±3.1 in normal bite, 9.7±2 in openbite and 11±3.1 mm in deepbite cases. Nasopharyngeal depth was found to be at 23.8±3.3 in CI I, 22.7±3.3 in CI II; 21±4 mm in CI III; 23±4.7 in normal bite, 22.1±3.5 in openbite and 22.4±3.1 in deepbite cases. Conclusion: No significant difference was found between hypopharyngeal and oropharyngeal depths of three vertical and sagittal malocclusions. However, nasopharyngeal depth showed a significant difference between CI II and CI III malocclusions; and also between CI I and CI III malocclusions (P<0.05). No significant difference was found between different groups in vertical malocclusions too.