بررسي تاثير اسپلينت ضد پرونيشن استاتيك بر عملكرد اندام فوقاني سمت غالب كودكان فلج مغزي دايپلژي اسپاستيك 12- 8 ساله

مجله توانبخشي نوين

دوره 9 - شماره 2

نوع مقاله: Original Article
چكيده:

زمينه و هدف: كودكان فلج مغزي از مراجعين اصلي به مراكز كاردرماني هستند و دست به عنوان ابزاري مهم در عملكرد روزمره زندگي به حساب مي­آيد. در اكثر كودكان فلج مغزي عملكرد دست دچار اختلال مي­شود. ارتزها و اسپلينت­ها به منظور بهبود پوزيشن، دامنه حركتي، كيفيت حركت و عملكرد دست مورد استفاده قرار مي­گيرند. هدف از اين مطالعه بررسي تاثير اسپلينت ضد پرونيشن استاتيك برعملكرد اندام فوقاني، دامنه حركتي، شدت اسپاستي­سيتي مفاصل آرنج، ساعد و مچ دست و قدرت پينچ (Pinch) و گريپ (Grip) سمت غالب كودكان فلج مغزي دايپلژي اسپاستيك 12- 8 ساله مي­باشد. روش بررسي: روش مطالعه در اين پژوهش از نوع مداخله­اي در دو گروه مورد و شاهد مي­باشد. 30 بيمار فلج مغزي دايپلژي اسپاستيك 8 تا 12 ساله كه معيار ورود را داشتند، به طور تصادفي در يكي از دو گروه مورد يا شاهد قرار گرفتند. بيماران گروه مورد از يك اسپلينت ضد پرونيشن استاتيك به مدت 2 ماه، 8 ساعت در روز استفاده كردند. دراين مطالعه از آزمون جبسون - تيلور براي ارزيابي عملكرد اندام فوقاني، گونيامتر براي ارزيابي دامنه­ي حركتي آرنج، ساعد و مچ دست، مقياس آشورث اصلاح شده براي ارزيابي شدت اسپاستي­سيتي آرنج، ساعد و مچ دست و دستگاه دينامومتر ديجيتالي :MIE Medical research Lth براي ارزيابي قدرت گريپ و پينچ استفاده شد. يافته­ها: در گروه مورد نتايج ارزيابي­ها نشان داد كه عملكرد اندام فوقاني (026/ 0 => P)، دامنه حركتي سوپينيشن ساعد (007/ 0=> P )، اكستنشن مچ دست (005/ 0 => P)، شدت اسپاستي­سيتي عضلات پروناتور ساعد (001/ 0 =>P ) و عضلات فلكسور مچ دست (009/ 0=> P )، قدرت گريپ (001/ 0 => P) و پينچ (001/ 0=> P) بهبود معناداري يافتند اما تاثير معناداري بر دامنه حركتي اكستنشن آرنج (075/ 0 =>P )، شدت اسپاستي سيتي عضلات فلكسور آرنج (164/ 0 =>P ) ديده نشد. در گروه مورد نسبت به شاهد اختلاف­هاي عملكرد اندام فوقاني (001 /0 => P)، دامنه حركتي سوپينيشن ساعد (034/ 0 => P)، اكستنشن مچ دست ( 042/ 0 =>P )، شدت اسپاستي­سيتي عضلات پروناتور ساعد (009 /0 =>P ) و قدرت گريپ (001/ 0 => P) و پينچ (001/ 0 =>P ) بهبود معناداري را نشان دادند اما تاثير معناداري بر دامنه حركتي اكستنشن آرنج (140/ 0 => P)، شدت اسپاستي­سيتي عضلات فلكسور آرنج ( 638/ 0=> P) و مچ دست ( 105/ 0 =>P ) ديده نشد. نتيجه­گيري: تحقيق حاضر نشان مي­دهد كه استفاده از اسپلينت ضد پرونيشن استاتيك به مدت 2 ماه، 8 ساعت در روز مي­تواند روش موثري جهت بهبود عملكرد اندام فوقاني، دامنه­ي حركتي سوپينيشن ساعد، اكستنشن مچ دست و شدت اسپاستي­سيتي عضلات پروناتور ساعد و فلكسور مچ و قدرت گريپ و پينچ كودكان فلج­مغزي دايپلژي اسپاستيك باشد.

The effects of static anti pronation splint on dominant upper extremity function in spastic diplegic cerebral palsy children with 8 to 12 years old
Article Type: Original Article
Abstract:

Background and Aim : Cerebral palsy (CP) children are the most referral patients to occupational therapy centers. Hand function is important in activity of daily living. There is a hand dysfunction in most cerebral palsy children. Orthosis and splint are commonly used to improve the position , range of motion, quality of movement, arm and hand function. The aim of this study was to investigate the effects of static anti-pronation splint on dominant upper extremity function in spastic diplegic cerebral palsy children with 8 to 12 years old.   Materials and Methods : This interventional study is in a before-after design for two group case and control. Thirty spastic diplegic cerebral palsy children with 8 to 12 years old who had the inclusion criteria, were randomly assigned to case and control group. Patients of case group used a static anti-pronation splint for 2 months, 8 hours daily. In this study the Jebsen Taylor test was used to evaluate upper extremity function, the Goniometer was used to measure ROM of elbow, forearm and wrist, the Modified Ashworth Scale was used to assess spasticity of elbow, forearm and wrist. Power grip and pinch were assessed with MIE device.   Results : In the case group results showed a significant improvement in upper extremity function (0.026), forearm supination ROM (0.007), wrist extention ROM (0.005), forearm muscle pronator spasticity (0.001), wrist muscle flexsor spasticity (0.009), power grip (0.001) and pinch (0.001). The data did not show significant improvement on elbow extention ROM (0.075), elbow muscle flexsor spasticity (0.164). In comparison with control group, the data showed a significant improvement in upper extremity function (P=0.001), forearm supination ROM (p=0.034), wrist extention ROM (P=0.042), forearm muscle pronator spasticity (P=0.009), power grip (P=0.001) and pinch (P=0.001). The data did not show significant improvement on elbow extention ROM (P=0.140), elbow muscle flexsor spasticity (P=0.638) and wrist muscle flexsor spasticity (P=0.105).   Conclusion : The findings show that using static anti-pronation splint for 2 months , 8 hours a day , can be an effective method to improve upper extremity function , range of motion of forearm and wrist , forearm spasticity and power grip and pinch in spastic diplegic cerebral palsy children with 8 to 12 years old .