ارتباط مدت زمان ابتلا به ديابت نوع دو با قدرت عضلات زانو

Physical Treatments Journal

Volume 3 - Number 2

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

هدف: كاهش قدرت عضلاني مخصوصا در اندام تحتاني در بيماران ديابتيك نوع 2 به اثبات رسيده است. اما سرعت پيشرفت ضعف عضلاني هنوز معلوم نيست. هدف اين مطالعه بررسي حداكثر گشتاور ايزومتريك و كانسنتريك اكستنشن و فلكشن زانو در بيماران ديابتيك نوع 2 (T2DM )بالاي 10 سال سابقه بيماري با گروه T2DM با سابقه كمتر از10 سال و با گروه كنترل كه از لحاظ جنس، توده بدني و شدت فعاليت بدني (PAI ) و درگيري عروقي محيطي بر اساس شاخص نسبت فشار خون مچ پايي به بازويي (ABI ) با بيماران متناظر شده اند، بود. روش بررسي: حداكثر تورك ايزومتريك و كانسنتريك اكستنشن و فلكشن زانو بدست آمده توسط دستگاه ايزوكينتيك بين 18 بيمار T2DM با سابقه كمتر از10 سال و 12 بيمار T2DM بالاي 10 سال سابقه بيماري و 20 فرد سالم متناظر شده با اثر تداخلي جنس و اثر كوواريانس سن مقايسه شدند. يافته ها: نتايج تجزيه تحليل two-way ANCOVA نشان داد كه بيماران T2DM با سابقه بيماري كمتر و بيشتر از 10 سال از گروه سالم متناظر، از قدرت ايزومتريك و كانسنتريك كمتر در حركت خم و راست كردن زانو برخوردار بودند (0.02= p-value ) كه اين كاهش قدرت با افزايش قند خون و HbA1c رابطه معنادار داشت (0.002=p-value). بين دو گروه بيمار نيز تفاوت معنادري ديده نشد. زنان از مردان ضعيف تر بودند ( 0.003= p- value )و بين عامل جنس و بيماري اثر تداخلي معناداري وجود نداشت. نتيجه گيري: كاهش قدرت عضلات فلكسور و اكستانسور زانو در هر دو جنس بيماران ديابتيك نوع دو با افزايش تعداد سال ابتلا بيشتر مي شود اما سرعت اين كاهش بسيار آهسته است.

The relationship between duration of type two diabetes and knee muscles strength
Article Type: ---- Unspecified ----
Abstract:

Objective: Patients with type 2 diabetes mellitus (T2DM) are subject to progressive reduction of muscle strength especially in the lower limb. But the rate of progression of weakness is not clear yet. The aim of the study was to compare the isometric and concentric peak torque of knee extension and flexion in the T2DM more and less than 10 years of disease with healthy subjects that matched to patients with regards to sex, body mass index (BMI), ankle to brachial pressure index (ABI), and physical activity index (PAI). Materials and Methods: 30 T2DM patients categorized based on duration of disease in the two groups consist of 18 subjects with T2DM less than 10 years and 12 subjects with T2DM more than 10 years. The patients were compared with 20 sex, BMI, ABI and PAI - matched health subjects. Two- way ANCOVA analyzed the main and interaction effect of grouping and sex on the isometric maximum peak torque (IMPT) and concentric MPT (CMPT) of knee extension and flexion recorded by isokinetic instrument. The age was considered as covariate. Results: The results showed that both knee extensor and flexor IMPT and CMPT were significantly greater in the health subjects than both patient groups (P value=0.02). The amount of CMPT had also negative correlation with HbA1c percent (P value = 0.002). There was no significant interaction effect of sex and grouping and different between two diabetic groups in the all MPTs. the women were weaker than men (P value=0.003). Conclusion: it is demonstrated that the T2DM patients in the both sexes had less knee strength than health subjects. The effect of duration of diabetes on muscle strength was seem very slowly overtime.

قیمت : 20,000 ريال