تاثير چهار نوع سمان روي استحكام گير روكش هاي استيل زنگ نزن در دندان هاي مولر دوم شيري

مجله دانشكده دندانپزشكي مشهد

دوره 39 - شماره 1

نوع مقاله: Original Article
چكيده:

مقدمه: روكش‏هاي استيل زنگ نزن مواد ترميمي ارزشمندي براي ترميم مولرهاي شيري محسوب مي‏شوند. سمان‏هاي چسباننده ارتباط بين روكش و ساختار دندان آماده شده را فراهم مي‏كنند. لذا هدف از اين پژوهش بررسي و مقايسه تاثير استحكام گير روكش‏هاي استيل زنگ نزن (SCC) دندان، هنگام استفاده از چهار نوع سمان مختلف براي چسباندن روكش‏هاي استيل زنگ نزن بود.
مواد و روش‏ها: 48 دندان مولر دوم شيري به صورت تصادفي به چهار گروه تقسيم شده و تحت تراش استانداردSCC قرار گرفته و براي هر دندان روكش با سايز و گير مناسب انتخاب شد. قبل از سمان كردن سيم 9 /0 ارتودنسي به صورت U شكل به كراون‏ها لحيم شد، سپس كراون‏هاي هر گروه با يكي از چهار سمان پلي‏كربوكسيلات، زينك‏فسفات، گلاس‏آينومر و سمان رزيني چسبانده شد. سپس دندان‏ها در بزاق مصنوعي قرار گرفته و براي 24 ساعت در انكوباتور ᵒc37 قرار گرفتند. پس از آن دندان‏ها توسط دستگاه اينسترون با سرعت mm/min 2تحت كشش قرار گرفتند. نيرو به آرامي افزايش پيدا كرد تا زماني كه علايم جدا شدن كراون دندان مشاهده شد. سطح SSC با استفاده از روش گرافيكي محاسبه شد و ميزان استحكام گير به صورت نيرو بر واحد سطح (kg/cm2)محاسبه شد. داده ها با آزمون آماريOne-way ANOVA تجزيه و تحليل گرديدند. (05 /0=α).
يافته‏ها: ميانگين استحكام گير در سمان پلي‏كربوكسيلات kg/cm3/ 3±17 /2، زينك‏فسفات kg/cm3/8±19/8، گلاس‏آينومر kg/cm3/8±17/01 و سمان رزيني kg/cm3/7±19/27 بود. بر اساس آناليز آماريOne-Way ANOVA بين چهار گروه اختلاف آماري معني‏داري مشاهده نشد. (1/ 0=P)
نتيجه گيري: استحكام گير چهار سمان پلي‏كربوكسيلات، زينك‏فسفات، گلاس‏آينومر و سمان رزيني تفاوت چنداني با هم ندارد. بنابراين انتخاب سمان مي‏تواند بر اساس نياز‏هاي فردي بيمار و با توجه به قضاوت دندان پزشك صورت گيرد.

Effect of Four Luting Cements on Retentive Strength of Stainless Steel Crowns of Primary Second Molars
Article Type: Original Article
Abstract:

Introduction: Stainless steel crowns are valuable materials for the restoration of primary second molars. Luting cements provide the connection between crowns and prepared tooth structure so the aim of this study was to evaluate and compare the retentive strength of stainless steel crowns to the teeth after using luting cements including poly carboxylate, zinc phosphate, glass ionomer and adhesive resin cements.
Materials & Methods: A total 48 primary second molars were randomly divided into 4 groups, the standard crown preparation (stainless steel crown) was done on each tooth and a crown with suitable size and retention were selected for each tooth before cementation. A U shape orthodontic wire was soldered to the crown and then the crowns of each group were cemented with one of the four cements. Next, the teeth were kept in artificial saliva and incubated for 24 hours at 37?c. After that using a specially designed Instron Universal Testing Machine, the teeth were pulled away with 2mm/min speed. The load was gradually increased so that the signs of dislodgement of the crown from tooth would be observed. The surface area of SSC was measured by a graphical method. The retentive strength was measured in terms of load/area (kg/cm2).
Results: The mean retentive strength (kg/cm2) of poly carboxylate cement was 17.2±3.3, 19.8±3.8, zinc phosphate 17.01±3.8 for glass ionomer and 19.27±3.7 for resin cement. Based on statistical analysis of One Way ANOVA, there was no significant statistical difference among 4 groups. (P=0.1)
Conclusion: The retentive strength of these four cements showed non-significant difference. Therefore, the selection of the cement could depend on the individual patient’s needs and decision of practitioner.

قیمت : 20,000 ريال