مقايسه تاثير كلرپروپاميد و گلي بن كلاميد بر فعاليت انقباضي آئورت سينه اي موش صحرايي

مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي كردستان

دوره 6 - شماره 24

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

مقدمه: ديابت قندي از شايعترين بيماري هاي آندوكرين است و شيوع آن روز به روز افزايش مي يابد. بيماري هاي قلب و عروق يكي از عوامل اصلي ايجاد مرگ و مير در مبتلايان به ديابت به شمار مي آيند. داروهاي سولفونيل اوره به طور فراواني براي درمان بيماران مبتلا به ديابت تيپ II مصرف مي شود. گزارشات ضد و نقيضي در مورد ايجاد عوارض قلبي-عروقي توسط اين داروها وجود دارد و همچنين به تفاوت در ايجاد اين عوارض بين داروهاي نسل اول و نسل دوم هم اشاراتي شده است. در مطالعه حاضر دو داروي پر مصرف در كشورمان از خانواده سولفونيل اوره مورد بررسي قرار گرفتند. مواد و روش ها: در اين بررسي دو داروي كلرپروپاميد از نسل اول و گلي بن كلاميد از نسل دوم سولفونيل اوره مورد استفاده قرار گرفتند و تاثير تجويز يك ماهه و دو ماهه آنها بر پاسخدهي آئورت مجزاي موش هاي صحرايي نر سالم به فنيل افرين مورد مطالعه قرار گرفت و با گروه شاهد مقايسه شد. نتايج: نتايج به دست آمده از مطالعه حاضر نشان داد كه به دنبال تجويز دو ماهه كلرپروپاميد در موش هاي صحرايي نر سالم تغييراتي در عضله صاف اتفاق مي افتد. اين تغييرات عبارتند از كاهش معني دار پاسخ انقباضي به فنيل آفرين، اما در تجويز يك ماهه چنين تغييراتي مشاهده نشد، اين در حالي است كه تجويز يك ماهه و دو ماه گلي بن كلاميد تغييري در فعاليت عضله صاف ايجاد نكرد. نتيجه گيري: باتوجه به اينكه EC50 فنيل افرين در ايجاد پاسخ انقباضي در آئورت با كنترل تفاوت نداشت به نظر مي رسد تغييرات ايجاد شده ناشي از تجويز دو ماهه كلرپروپاميد بر روي فعاليت انقباضي عضله صاف به دليل ايجاد تغييرات در گيرنده هاي آلفا-يك آدرنرژيك موجود در غشاء سلول هاي عضله صاف آئورت نمي باشد. احتمال دارد اين دارو با ايجاد تغييرات در اجزاء سلولي پس از گيرنده كه در انتقال پيام نقش دارند، تاثير فارماكولوژيك خود را اعمال كرده باشد.

Comparison of the effects of Chlorpropamide and Glibenclamide on contractions of rat thoracic aorta
Article Type: ---- Unspecified ----
Abstract:

Introduction: Diabetes mellitus is one of the most common endocrine disorders with increasing prevalence. Cardiovascular complications are among the major causes of death in diabetic patients. Type II diabetes mellitus is generally treated by sulfonylureas. There are controversial reports regarding cardiovascular side effects of these drugs. Evidence exists about differences in side effects between the first and the second generations of sulfonylureas. In the present study, the vascular effects of Chlorpropamide and Glibenclamide belong to the first generation of sulfonylureas were investigated in healthy male rats. Materials & Methods: Healthy rats were treated by the above mentioned drugs for periods of one and two months and the response of aortic rings to Phenylephrine was examined and compared to control. Results: The results showed that after two months administration of Chlorpropamide the smooth muscle function was changed. These changes included a significant decrease in Phenylephrine-induced contraction. Since such changes were not observed after one-month Chlorpropamide administration it may be concluded that these changes are time-dependent. Such changes were not observed after one or two months Glibenclamide administration. Conclusions: Phenylephrine EC50s was not differ in test groups when compared to control. Thus it is suggested that changes in the characteristics of aortic smooth muscle alpha-adrenoceptors may not be involved in the observed responses. With respect to the result of this study we concluded that at least part of the vascular effect of Chlorpropamide can be attributed to the changes in post-receptor cellular components which are involved in signal transduction.

قیمت : 20,000 ريال