مقايسه درمان پيچ خوردگي قوزك پا با استفاده از نوارپيچي و قوزك بند در يكي از آموزشگاه‌هاي نظامي

ابن سينا

دوره 15 - شماره 3

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

مقدمه: درمان عملكردي براي پيچ‌خوردگي قوزك مقبوليت عام دارد و در سطح وسيعي استفاده مي‌گردد. اما مطالعه متون موجود خواننده را در كشف تفاوت بين تأثير انواع اين درمان‌ها به نتيجه نمي‌رساند. هدف از اين مطالعه مقايسه درمان پيچ خوردگي قوزك پا با استفاده از نوارپيچي و قوزك بند در يكي از آموزشگاه‌هاي نظامي بود.
روش بررسي: براي كليه مبتلايان به پيچ‌خوردگي حاد قوزك در بدو ورود استراحت، يخ، باند كشي و بالا نگاهداشتن تجويز شد. بعد از پنج الي هفت روز مبتلايان به پيچ‌خوردگي قوزك درجه دو و سه به‌طور تصادفي به دو گروه تقسيم شدند. يك گروه با نوار (49 نفر) و يك گروه با قوزك‌بند (48 نفر) و هر دو گروه به مدت 4 هفته درمان شدند. توانبخشي پس از آسيب در هر دو گروه به شكل استاندارد و يكسان انجام شد. اولين شاخص براي ارزيابي نتيجه درمان را رضايتمندي فرد و عوارض پوستي قرار داديم و با يك پرسشنامه از پيش طراحي شده و با مقياسي عددي آن را اندازه گرفتيم. در قدم بعدي با مقياس كارلسون و تعيين محدوده حركتي، عملكرد قوزك را ارزيابي نموديم.
يافته‌ها: رضايتمندي آسيب ديدگان از قوزك‌بند بسيار بيشتر بود. عوارض پوستي در اين گروه بسيار كمتر از گروه نوارپيچي بود (4 /16% در مقابل 9 /51%). نتايج عملكردي مفصل قوزك و ميزان درد در هردو گروه مشابه بودند.
بحث و نتيجه‌گيري: درمان پيچ‌خوردگي حاد قوزك با قوزك‌بند از نظر آسيب ديدگان بسيار مطلوب‌تر است اما از نظر عملكرد قوزك اين نوع درمان با نوارپيچي تفاوتي ندارد.

Comparison of orthotic taping and ankle bracing in treatment of sprained ankle at a military school
Article Type: ---- Unspecified ----
Abstract:

Background: The functional treatments of sprained ankle are widely used and accepted by physicians. However, reviewing the literature was not conclusive regarding the effectiveness of different kinds of functional treatments. The present study was an attempt to compare orthotic taping with ankle bracing in the treatment of sprained ankle at one of the military schools.
Materials and Methods: All injured patients with acute sprained ankle received standard treatments (rest, ice, compressive bandage and elevation) at the clinic. After 5-7 days, 150 patients with grade II and III injury were randomly assigned to two different groups: one group was treated with taping and the other one with bracing for 4 weeks. Standard post-injury training was performed for both groups in the same way. Patients’ satisfaction and their skin complications were assessed using a questionnaire and a numerical scale for outcome evaluation. Then, the functioning of the ankle joint was examined using Karlsson’s scoring scale and its range of motion (ROM).
Results: Those treated with bracing reported much more comfort and satisfaction than those treated with taping, and skin complications were significantly lower in them (16.4% vs. 51.9%). However, the ankle joint functioning and the perceived pain were the same for both groups.
Conclusion: Treatment of sprained ankle with bracing was more eligible from patients’ point of view, but in the case of the functional aspects, both treatments were found to be the same.

قیمت : 20,000 ريال