بررسي شيوع رتينوپاتي در بيماران ديابتي نوع 2 مراجعه كننده به مركز تحقيقات ديابت يزد

مجله دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي - درماني شهيد صدوقي يزد

دوره 10 - شماره 4

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

رتينوپاتي ديابتي از شايعترين علل نابينايي در جهان مي باشد به طوري كه در امريكا مهمترين علت كوري در سنين 20 الي 74 سالگي محسوب مي شود و اين در حالي است كه درمان هاي جديد طبي و جراحي مي تواند شيوع نابينايي را تا 90% كاهش دهد مهمترين علل كوري در رتينوپاتي ديابتي، اسكيمي ماكولا، ادم ماكولا و نئوواسكولاريزاسيون روي ديسك، رتين يا ايريس مي باشد. لذا، با توجه به عدم شناخت دقيق از شيوع رتينوپاتي ديابتي و عوامل موثر در بروز آن سعي در بررسي اين عوامل در جامعه خود نموده تا با شناسايي افراد در معرض خطر و درمان به موقع از تحميل هزينه هاي سنگين به جامعه و نيز فاجعه نابينايي تا حدي جلوگيري نماييم. اين بررسي از مهر 1379 لغايت تير ماه 1380 با معاينه كليه بيماران ديابتي نوع II مراجعه كننده به مركز تحقيقاتي ديابت وابسته به دانشگاه علوم پزشكي شهيد صدوقي يزد انجام گرفت. اين مطالعه از نوع كاربردي-توصيفي و روش تحقيق آن Diagnostic study است كه به روش مقطعي انجام گرفته است. روش معاينه، ديلاتاسيون مردمك توسط قطره ميدرياسيل و معاينه با افتالموسكپ ايندايركت بود. در صورت لزوم از لنز 90+ يا 3mirror جهت بررسي ماكولا استفاده مي شد. با توجه به يافته هاي باليني، بيماران از نظر ابتلا به رتينوپاتي به گروه هاي زير تقسيم شدند: 0) بدون رتينوپاتي 1) رتينوپاتي غير پروليفراتيو خفيف 2) رتينوپاتي غير پروليفراتيو متوسط 3) رتينوپاتي غير پروليفراتيو شديد 4) رتينوپاتي پروليفراتيو 5) رتينوپاتي پروليفراتيو همراه با عوارضي مثل خونريزي ويتره يا دكولمان. در ضمن در صورت وجود ادم قابل ملاحظه ماكولا (CSME) اين يافته ها نيز ثبت گرديد. مجموعه اطلاعات در محيط نرم افزار SPSS به كامپيوتر داده شد و شاخص ها و جداول استخراج و ارتباط يافته ها بوسيله آزمون كاي اسكوار مورد ارزيابي قرار گرفت. مجموعه 590 بيمار مبتلا به NIDDM مورد بررسي و معاينه قرار گرفتند. از اين تعداد 358 نفر (60.7%) بدون هرگونه علامتي از رتينوپاتي بودند. 113 نفر (19.3%) مبتلا به NPDR (رتينوپاتي غير پروليفراتيو) خفيف، 71 نفر (12%) مبتلا به NPDR متوسط و 16 نفر (12.7%) مبتلا به NPDR شديد بودند و 18 نفر (3.1%) در مرحله پروليفراتيو بدون عوارض بودند و 14 نفر (2.4%) در مرحله PDR (رتينوپاتي پروليفراتيو) همراه با ابتلا به عوارضي چون خونريزي ويتره يا اكولمان رتين بودند پس در مجموع 39.3% مراجعه كنندگان مبتلا به نوعي رتينوپاتي ديابتي بودند. شيوع قابل ملاحظه ديابت در استان يزد نسبت به آمارهاي جهاني (14% در مقابل 3%) همراه با بروز بيشتر عوارض چشمي (39.3% رتينوپاتي در بررسي حاضر در مقابل 25% مربوط به آمارهاي جهاني) جاي تامل و نگراني دارد كه نشانگر كنترل نامناسب اين بيماري عليرغم شيوع بيشتر دارد. سن، BMI، سطح قند خون و هموگلوبين گليكوزيله از جمله فاكتورهاي مهم خطرساز براي عوارض چشمي ديابت مي باشند كه در اين مساله به آن دست يافتيم.

A study of the rate of presence of retinopathy in diabetic type II patients referring to the Yazd Diabetic Center
Article Type: ---- Unspecified ----
Abstract:

Diabetic retinopathy (DR) is one of the leading causes of blindness in the world. In USA it is the most important cause of blindness in the 20-74 years age group. Recent medical treatment and surgery can reduce the rate of blindness up to 90%. The most important causes of blindness in diabetic retinopathy include, macular ischemia, macular edema, neovascularization on the disk, retina or iris. We don’t know the exact frequency of DR and it causes in our population. The aim of this study, was to determine patients at risk and early treatment to reduce costs and visual complications. A cross-sectional study was performed between October 2000 and July 2001 on diabetic type II patients who were referred to the Yazd diabetic center. Dilation of the pupil by a midriatic droplet indirect ophthalmoscopic examination and in some cases a +90 lens or a 3 mirror were used for examination of macula. Patients were divided into 6 groups according to the clinical findings: 0) Without retinopathy. I) Mild non-proliferative retinopathy (NPR). II) Moderate NPR. III) Severe NPR. IV) Proliferative retinopathy and V) Proliferative retinopathy with complications such as vitreous haemorrage or deculman. CIME was also recorded. Data was collected and results were statistically analyzed by X2 using SPSS for windows. A total of 590 NIDDM patients were examined of which, 358 patients (60.7%) had no any signs of retinopathy. One hundred and thirteen patients (19.3%) had mild NPR, 71 patients (12%) moderate NPR, 16 patients (12.7%) severe NPR 18 patients (3.1%), PDR without complications, and 14 patients (2.4%) PDR plus complications. In other words, 39.3% patients had diabetic retinopathy. The frequency of diabetes in our province is considerably higher than the rest of the world (14% vs. 3%) and its ocular complications are also higher (39.3% in Yazd vs. world 25%). We concluded that age, BMI, blood sugar level and glycolised hemoglobin levels are important risk factors for ocular complications in diabetics.