نوع مقاله: Original Article
چكيده:

زمينه: قدرت گرفتن دست پيش نياز مهم براي عملكرد اندام فوقاني مي باشد و به لحاظ اينكه با ضربه، عفونت، جراحي و در طي بيماري هاي التهابي كاهش مي يابد شناخت عواملي كه قدرت دست را افزايش مي دهند حائز اهميت است. لذا در اين مطالعه اثر وضعيت ارنج بر قدرت گرفتن دست مورد بررسي قرار گرفت.روش كار: اين بررسي به روش سنجش تحليلي و به صورت مقطعي انجام گرفته است. در اين تحقيق قدرت گرفتن دست راست و چپ در مراجعين به دانشكده توانبخشي دانشگاه علوم پزشكي تهران مورد ارزيابي قرار گرفت. اندازه گيري قدرت با استفاده از يك داينامومتر استاندارد و در دو وضعيت Full ext و 90 درجه Flex آرنج انجام شد. در مجموع تعداد 55 نفر زن و 45 نفر مرد در مطالعه شركت كردند.يافته ها: اختلاف معني داري بين ميانگين هاي قدرت گرفتن دست راست مردان در 90 درجه فلكشن آرنج (49.08= ميانگين و SD=±8.02) و full ext آن (50.41= ميانگين و SD=±8.03) وجود دارد.- اختلاف معني داري بين ميانگين هاي قدرت گرفتن دست راست زنان در 90 درجه فلكشن آرنج (28.89= ميانگين و SD=±4.33) و full ext آن (30.13= ميانگين و SD=±4.50) وجود دارد.- اختلاف معني داري بين ميانگين هاي قدرت گرفتن دست چپ مردان در 90 درجه فلكشن آرنج (48.07= ميانگين و SD=±7.13) و full ext آن (49.83= ميانگين و SD=±7.84) وجود دارد.- اختلاف معني داري بين ميانگين هاي قدرت گرفتن دست چپ زنان در 90 درجه فلكشن آرنج (27.98= ميانگين و SD=±4.55) و full ext آن (28.51= ميانگين SD=±4.09) وجود دارد.يافته هاي اين تحقيق نشان داد قدرت گرفتن دست در full ext آرنج بيشتر است.نتيجه گيري: اين بررسي نشان داد وضعيت آرنج مي تواند قدرت گرفتن دست را تحت تاثير قرار دهد و آگاهي از چگونگي تاثير وضعيت آرنج بر قدرت دست مي تواند توسط درمانگران براي آموزش بيماران مورد استفاده قرار گيرد در ضمن با دانستن وضعيت برتر مي توان برنامه درماني هر فرد را به نحوي طراحي نمود تا بيمار، اندام فوقاني خود را در وضعيت خاصي قرار دهد كه بالاترين كارايي را در جهت نيل به حداكثر كاركرد فراهم سازد.* نتايج اين مطالعه در ارزيابي و درمان ضايعات دست و آموزش نحوه انجام فعاليت ها به بيمار با ارزش مي باشد.

قیمت : 20,000 ريال