بررسي تاثير روش محدوديت درماني حركتي بر روي كيفيت زندگي،عملكرد و دامنه حركتي اندام فوقاني بيماران سكته مغزي بزرگسال

مجله توانبخشي نوين

دوره 6 - شماره 3

نوع مقاله: Original Article
چكيده:

زمينه و هدف: سكته مغزي نوعي اختلال عصبي با شروع ناگهاني است كه در اثر آسيب به عروق مغزي اتفاق مي‌افتد و در بين اين افراد 50% همي‌پلژي هستندكه 53%-23% وابستگي كامل يا ناقص در فعاليت‌هاي روزمره زندگي دارند. محدوديت درماني حركتي يكي از روش‌هاي درماني براي بيماران سكته مغزي است. هدف از اين مطالعه بررسي تاثير روش محدوديت درماني حركتي بر روي كيفيت زندگي، عملكرد و دامنه حركتي اندام فوقاني بيماران سكته مغزي بزرگسال مي‌باشد.روش بررسي: اين تحقيق به روش مداخله‌اي و تصادفي روي 15 بيمار صورت گرفته است. حركات اندام فوقاني سمت سالم بيماران 3 روز در هفته و براي 8 ساعت با اسلينگ ارتوپدي محدود شد.دو ساعت از 8 ساعت را به انجام تمرينات آموزش داده شده توسط درمانگر در اندام فوقاني درگير مي‌پرداختند. مدت زمان مداخله 6 هفته بود.يافته‌ها: نتايج آزمون T زوجي نمره‌ي كل كيفيت زندگي با استفاده از تست 36Short Form قبل و بعد از استفاده از روش محدوديت درماني بهبودي معناداري را نشان مي‌دهد ( 008/ 0=p). همچنين نتايج آزمون T زوجي نمره‌ي عملكرد اندام فوقاني با استفاده از تست Box&Block قبل و بعد از استفاده از روش محدوديت درماني معنا دار بوده است( 009/ 0=p). نتايج آزمون T زوجي نمره‌ي دامنه حركتي اكستنشن اكتيو مچ دست و اكستنشن آرنج سمت مبتلاي اندام فوقاني بهبودي معناداري را نشان نمي‌دهند(p=0.227) نتيجه‌گيري: اين مطالعه نشان مي‌دهد كه روش محدوديت درماني حركتي با سه مكانيسم كاهش عدم استفاده از اندام مبتلا و همچنين پلاستي سيته عصبي و بهبودي سلامت رواني و جسماني بيماران احتمالا مي‌تواند باعث بهبودي كيفيت زندگي و عملكرد دست شود و اين روش مي‌تواند در كار باليني باعث بهبودي و پيشرفت كيفيت زندگي اين بيماران در كلينيك‌هاي توانبخشي شود.

The effect of constraint -induced movement therapy(CIMT) on quality of life, function and Range of motion of upper extremity of patients with stroke
Article Type: Original Article
Abstract:

Background and Aim: Constraint-induce movement therapy is one of the treatment methods to treat those who have  stroke disorders. The aim of this study was to determine the effect of constraint-induced movement therapy(CIMT) on quality of life , function and range of motion of upper extremity of patients with stroke.
Materials and Methods: This study was conducted in 15 patients in accordance to random clinical trial during the treatment operation, the patients were asked to restrict their upper extremity movement with orthopedics sling for 3 days per week and each day for 8 hours. They were asked to practice on affected upper extremity for 2 hours while their hands were restricted.  Additionally, the present study was conducted for 6 weeks.
Results: The statistical analysis illustrated that quality of life was significantly changed which measured by SF36 test (p=0.008). Furthermore,  the upper extremity function which was assessed by Box & Black test  was statistically analyzed by t-coupled; in this regard, it showed a significant change when the treatment ended up (p=0.009). However, active range of motions in wrist extension and elbow extension did not significantly changed (p=0.227).
Conclusion: Based on the results, it can be implied that Constraint-induce movement therapy is an effective method for improvement of life quality and the upper extremity function .Three mechanisms are discussed: involvement of non used affected limbs, neural plasticity in CNS, and amelioration of mental and physical health of patients can be resulted in life quality and patients' hand improvement.

قیمت : 20,000 ريال