مقايسه ميزان پلاسمايی پروگرانولين و ريلکسين در خانم‌های مبتلا به سندرم تخمدان پلی‌کيستيک و نمايه توده بدنی طبيعی با افراد سالم

طب جنوب، دوماهنامه پژوهشي دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني بوشهر

دوره 16 - شماره 3

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

زمينه: سندرم تخمدان پلی‌کيستيک از بيماری‌های شايع غدد اندوکرين است که 5 تا 10 درصد از زنان سنين باروری را درگير می‌کند. اين سندرم با اختلالاتی از جمله ديابت نوع 2، اختلالات چربی خون و چاقی همراه می‌باشد. پروگرانولين و ريلکسين آديپوکاين‌هايی هستند که در متابوليسم کربوهيدرات‌ها و ليپيدها دخالت دارند. اطلاعاتی از سطح پلاسمايی اين فاکتورها در زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلی‌کيستيک با نمايه توده بدنی نرمال وجود ندارد که بر اين اساس، مطالعه مذکور طراحی گرديد. مواد و روش‌ها: مطالعه کنونی از نوع توصيفی می‌باشد که طی آن تعداد 39 زن مبتلا به سندرم تخمدان پلی‌کيستيک با نمايه توده بدنی کمتر از 25 بر اساس معيار روتردام به‌عنوان گروه بيمار و 38 زن سالم نيز به‌عنوان گروه کنترل انتخاب شدند. غلظت‌های پروگرانولين و ريلکسين پلاسما توسط تکنيک الايزا اندازه‌گيری شد. يافته‌ها: غلظت‌های پلاسمايی پروگرانولين و ريلکسين و بعضی از پارامترهای بيوشيميايی در گروه بيمار در مقايسه با گروه کنترل تفاوت معنی‌داری نداشت ولی افزايش معنی‌داری در ميزان VLDL، تری‌گليسيريد (046/ 0=P)، انسولين (016/ 0=P)و HOMA-IR و(P=0.015) تستوسترون (01/ 0=P) و دهيدرواپی اندروسترون سولفات (034/ 0=P) در گروه بيمار نسبت به گروه کنترل مشاهده گرديد. نتيجه‌گيری: در اين مطالعه ميزان پلاسمايی پروگرانولين و ريلکسين در گروه بيمار نسبت به گروه کنترل تفاوت معنی‌داری نداشت. شايد بتوان چنين استنباط کرد که نمايه توده بدنی نرمال کمتر از 25 و قندخون ناشتای کمتر از 110، سطح پلاسمايی پروگرانولين و ريلکسين در افراد سندرم تخمدان پلی‌کيستيک را تغيير نمی‌دهد. از سوی ديگر تغييرات تستوسترون، انسولين، دهيدرواپی اندروسترون سولفات و HOMA-IR بهترمی‌توانند پيشگويی کننده ابتلا به سندرم تخمدان پلی‌کيستيک و ديابت ناشی از آن باشند.

Plasma progranulin and relaxin levels in PCOS women with normal BMI compared to control healthy subjects
Article Type: ---- Unspecified ----
Abstract:

Background: Poly Cystic Ovary Syndrome (PCOS) is the most commonly encountered endocrine gland disease affecting 5-10 present of women at their reproductive age. This syndrome is associated with type 2 diabetes, dyslipidemia, and obesity. Progranulin and relaxin are adipokins that are related with carbohydrate and lipid metabolism. Due to limited data about progranulin and relaxin plasma levels´ in women with PCOS and normal BMI, this study was conducted. Material and Methods: This study is a cross-sectional. During the study 39 women with PCOS and BMI< 25 on the basis of Rotterdam criteria were chosen as the patient group and 38 healthy women were selected as the control group. The concentration of progranulin and relaxin were measured by ELISA technique. Results: The difference in Plasma concentration of progranulin and relaxin, and also some of the biochemical parameters in the patient group versus to the control group was not significant, but there was significant difference in the concentrations of VLDL, triglyceride (p=0.046), insulin (p=0.016), HOMA-IR (p=0.015), testosterone (p=0.01), and DHEAS (p=0.034) in the patients group compared to the control group. Conclusion: In this study, the difference in Plasma concentration of progranulin and relaxin in the patient group compared to the control group was not significant. It could be inferred that lack of change in plasma level of progranulin and relaxin in women with PCOS is related to BMI<25 and FBS<110. Moreoverestosterones, insulin, DHEAS and HOMA-IR changes could be better predictors of PCOS and its associated diabetes.

قیمت : 20,000 ريال