ميزان بروز پارگي كپسول خلفي و عوامل مرتبط با آن بعد از فيکوامولسيفيکيشن در بيماران مراجعه‌كننده به بيمارستان لبافي‌نژاد در طول يك سال

مجله چشم پزشكي بينا

دوره 14 - شماره 3

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

هدف: ارزيابي ميزان بروز پارگي كپسول خلفي و عوامل خطرساز مرتبط با آن در بيماراني كه طي آبان 1385 تا آبان 1386 در بيمارستان لبافي‌نژاد تحت عمل جراحي فيكوامولسيفيکيشن قرار گرفتند.
روش پژوهش: هر چشمي که تحت عمل جراحي فيكوامولسيفيكيشن قرار مي‌گرفت از نظر پارگي كپسول خلفي و عوامل مرتبط با آن در اتاق عمل مورد ارزيابي قرار مي‌گرفت.
يافته‌ها: در اين مدت 767 بيمار شامل 393 مرد و 374 زن با ميانگين سني 0/ 12± 7 /62 سال (96-6 سال) تحت جراحي فيکوامولسيفيکيشن قرار گرفتند که 3/ 7 درصد بيماران دچار پارگي كپسول خلفي شدند. ميانگين سني بيماران دچار پارگي کپسول خلفي 9/9±7/ 66 سال (85-45 سال) بود که شامل 32 زن (5/ 61 درصد) و 20 مرد (5/ 38 درصد) بودند. ميانگين وزن افراد با و بدون اين عارضه، 9/9±0/ 75 در مقابل 2 /9±0/ 71 کيلوگرم بود (02/ 0=P). فراواني ايجاد پارگي کپسول خلفي توسط دستياران 4/ 13 درصد و توسط فلوها 2/ 1 درصد بود (001 /0>P). در 3/ 13 درصد افراد، اندازه كپسولوركسيس كم‌تر يا مساوي 5 ميلي‌متر يا قطر مردمك با حداکثر گشادشدگي در خلال جراحي، کم‌تر يا مساوي mm6 بود. روش جراحي، نوع دستگاه فيكو يا زمان جراحي تاثيري در ايجاد اين عارضه نداشتند. اكثر موارد پارگي كپسول خلفي (50 درصد) در مرحله فيکوامولسيفيکيشن ايجاد شده بودند و بروز آن در بيماراني كه پيش از آن ويتركتومي شده بودند؛ به طور محسوسي افزايش داشت. ديابت و فشار خون بالا رابطه‌اي با پارگي كپسولي نداشتند.
نتيجه‌گيري: با توجه به شيوع آب‌مرواريد و استفاده روزافزون از روش‌هاي جراحي فيكوامولسيفيکيشن و شيوع بالاي عوارض به ويژه در دوره آموزشي، شناخت عوامل خطرساز و توجه به آن‌ها و آموزش کافي دستياران مي‌تواند تاثير به سزايي در بهبود نتايج و کاهش عوارض جراحي داشته باشد.

كلمات كليدي:
Risk Factors for Posterior Capsular Tear and Vitreous Loss during Phacoemulsification in a Tertiary Eye Center
Article Type: ---- Unspecified ----
Abstract:

Purpose: To report the rate of vitreous loss during phacoemulsification and its contributing risk factors in patients operated on at Labbafinejad Medical Center.
Methods: This prospective comparative descriptive study included patients with cataract undergoing phacoemulsification by ophthalmology residents or cornea fellows from November 2006 to November 2007. All patients underwent a complete ocular examination including visual acuity, slitlamp examination, and dilated funduscopy, preoperatively. Phacoemulsification was performed under local or general anesthesia using Divide & Conquer technique. Main outcome measures included posterior capsular tear and vitreous loss and predisposing factors such as surgeon’s experience, ocular and systemic conditions, and type and severity of the cataract.
Results: Overall 767 patients including 393 male and 374 female subjects with mean age of 62.7±12.0 (range 6-96) years were studied. The overall rate of vitreous loss was 7.3% which was 5-fold higher in the hands of residents than fellows. Patients’ age and female sex, small capsulorrhexis, small pupil, pseudoexfoliation, and high myopia were other significant risk factors. The highest rate of vitreous loss occurred in patients with dense nuclear cataracts.
Conclusion: Since ophthalmology residents had a higher rate of vitreous loss, patients with risk factors such as pseudoexfoliation, high myopia, and dense nuclear cataracts are better operated by more experienced surgeons.

Keyword:
قیمت : 20,000 ريال