ارزیابی شکستگی هیپ در افراد مبتلا و غیر مبتلا به دیابت

مجله دانشكده پزشكي اصفهان

دوره 31 - شماره 259

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

مقدمه: شکستگي هیپ یکی از جدی‌ترین مسایل و دومین علت بستری در جمعیت مسن می‌باشد. اين مطالعه با هدف ارزیابی شکستگی لگن در مبتلایان به دیابت و عوارض آن نسبت به افراد غیر مبتلا به این بیماری انجام شد.
روش‌ها: این مطالعه‌ی مقطعی روی تمامی بیمارانی که از سال 1387 تا سال 1391 با شکستگی هیپ در بیمارستان شهید بهشتی و یحیی‌نژاد بابل بستری شدند، انجام گرفت. چک لیست در بر دارنده‌ی اطلاعات دموگرافیک، محل شکستگی، نوع درمان، طول مدت بستری، عوارض حین و بعد از عمل جراحی برای همه‌ی بیماران تکمیل شد. اطلاعات به وسیله‌ی نرم‌افزار SPSS نسخه‌ی 20 و آزمون‌های آماری Student-t و 2χ تجزیه و تحلیل شد.
یافته‌ها: از 195 بیمار، 116 (59.5 درصد) مرد و 79 نفر (40.5 درصد) زن بودند. 155 نفر (79.4 درصد) غیر‌ مبتلا به دیابت با میانگین سنی 17.53 ±63.25 سال و 40 بیمار (20.5 درصد) مبتلا به دیابت با میانگین سنی25.12 ± 67/67 سال بودند. در بین مبتلایان به دیابت 1 نفر (2.5 درصد) به دیابت نوع یک و 39 نفر (97.5 درصد) مبتلا به دیابت نوع دو مبتلا بودند. محل شکستگی در بیماران غیر‌ مبتلا، 56.8 درصد گردن ران، 21.9 درصد اینترتروکانتریک، 18.1 درصد سر ران و در مبتلایان به دیابتی 50 درصد گردن ران، 35 درصد اینترتروکانتریک و 15 درصد سر ران بود. حجم خون تزریقی بعد از عمل در افراد مبتلا و غیر مبتلا به ترتیب 1.49 ± 3.30 و 2.43 ± 1.52 سی سی به صورت Packed Cell بود که به طور معنی‌داری در مبتلایان به دیابت بیشتر بود (0.029 = P).
نتیجه‌گیری: با وجود شیوع بالای شکستگی هیپ و تأثیر دیابت در بروز شکستگی هیپ شاید بتوان با افزایش آگاهی و مراقبت از مبتلایان به دیابت به خصوص سالمندان از ایجاد این صدمات کاست.

Evaluation of Hip Fracture in Patients with and without Diabetes MellitusermH
Article Type: ---- Unspecified ----
Abstract:

Background: Hip fracture is one of the most serious problems and the second cause of hospitalization in elderly people. The aim of this study was evaluation of hip fracture in patients with and without diabetes mellitus and its complications. Methods: In this cross-sectional study, all patients with hip fracture referred to Yahyanejad and Shahid Beheshti hospitals (Babol, Iran) were enrolled. A checklist including demographic data, site of fracture, type of treatment, duration of hospitalization, complications during and after surgery was filled for each patient. Data were analyzed using t and chi-square tests. Findings: From 195 patients, 116 (59.5%) were men and 79 (40.5%) were women. 155 patients (79.4%) were non-diabetic with a mean age of 53.17 ± 25.63 years and 40 (20.5% ) were diabetics with a mean age of 67.67 ± 12.25 years. 1 patient (2.5%) had type I and 39 patients (97.5%) had type II diabetes mellitus. In patients without diabetes mellitus, the fracture location was neck of femur in 56.8%, intertrochanter in 21.9%, and head of femur in 18.1%. In patients with diabetes mellitus, 50% was in neck of femur, 35% in intertrochanter and 15% in head of femur. Blood transfusion volume was significantly higher in patients with diabetes mellitus (3.30 ± 1.30 units of packed cell) compared to those without diabetes mellitus (2.43 ± 1.52 units of packed cell) (P = 0.029). Conclusion: According to the high incidence of hip fractures, awareness and care of the patients with diabetes mellitus, especially the elderly, would reduce the incidence of complications.

قیمت : 20,000 ريال