الگوي پلاسميدي سويه‌هاي پروتئوس ميرابيليس و پروتئوس ولگاريس مولد بيوفيلم در نمونه‌هاي بيمارستاني كرمان در سال 1390

مجله دانشگاه علوم پزشكي كرمان

دوره 20 - شماره 2

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

مقدمه: ظهورسويه‌هاي توليد‌كننده بيوفيلم پروتئوس مشكل جدي را در درمان عفونت‌هاي مجاري ادراري وابسته به سوند ايجاد نموده است. هدف از اين طرح مطالعه توليد بيوفيلم و الگوي پلاسميدي ايزوله‌هاي پروتئوس مرتبط با عفونت ادراري بود.
روش: تعداد 88 سويه پروتئوس جدا شده از كشت نمونه‌هاي باليني بيماران مراجعه‌كننده به بيمارستان‌هاي كرمان در طي سال 1390 جمع‌آوري شدند. شناسايي باكتري توسط روش‌هاي مرسوم ميكروب‌شناسي صورت گرفت. حساسيت دارويي و حداقل غلظت مهار كننده (MIC) توسط روش‌هاي انتشار ديسك كبري بائر و E-test انجام شد. توليد بيوفيلم توسط روش‌هاي ميكروتيتر پليت و ميكروسكپ الكتروني Scanning مورد مطالعه قرار گرفت. وجود پلاسميد توسط روش ليز قليايي در ميان سويه‌هاي توليد كننده بيوفيلم بررسي شد.
يافته‌ها: از ميان افراد مبتلا به عفونت‌هاي پروتئوس مراجعه‌كننده به بيمارستان‌هاي افضلي‌پور، باهنر و شفا ( بستري و سرپايي)، 58% زن و 42% مرد بودند. دامنه سني 29 – 20 سال بيشترين تعداد مراجعه كنندگان (39 /77%) و دامنه سني 69 – 60 سال كمترين تعداد مراجعه كنندگان (3 /40 %) را داشتند. در مجموع، (67%) (59 =n) ايزوله‌هاي پروتئوس بيشترين دامنه
µg/mL) MIC 32 – 16) را نسبت به آنتي‌بيوتيك سفترياكسون و (46% ) (41 =n) كمترين µg/mL) MIC4- 1)را به كلرآمفنيكل داشتند. تشكيل بيوفيلم در 8 /6% (6=n) از ايزوله‌ها منفي بود در حالي‌كه 17% (15=n) آنها بيوفيلم قوي داشتند (05 /0کوچکتر ازP). بررسي وجود پلاسميد در سويه‌هاي ايزوله شده نشان داد كه ايزوله‌هاي 19، 24 و 87 كه بيوفيلم قوي داشتند همگي داراي يك پلاسميد يكسان با وزن ملكولي بالا بودند و سويه 29 كه بيوفيلم قوي داشت هيچگونه پلاسميدي را نشان نداد.
نتيجه‌گيري: اكثر ايزوله‌هاي پروتئوس جدا شده در اين مطالعه مقاومت بالايي نسبت به آنتي‌بيوتيك‌هاي رايج براي درمان عفونت‌هاي اين ميكروب را داشتند ولي تعداد محدودي توانايي توليد بيوفيلم قوي را داشتند. مطالعه پلاسميدي اين سويه‌ها نشان داد كه فقط بعضي از اين ايزوله‌ها داراي پلاسميد بودند و همچنين مقاومت بالايي را به چند دارو به‌طور همزمان داشتند.

Plasmid Pattern of Biofilm Producing Proteus mirabilis and Proteus vulgaris among Clinical Isolates in Kerman University Hospitals during 2011-2012
Article Type: ---- Unspecified ----
Abstract:

Background & Aims: Emergence of biofilm producing Proteus strains created a serious problem in the treatment of catheter-associated urinary tract infections. The aim of this research was to study biofilm production and plasmid pattern of proteus strains associated with Urinary tract infection.
Methods: A total of 88 strains of Proteus were isolated from samples collected in hospitals of Kerman/ Iran during 2011-2012. The isolates were identified by routin microbiological tests and antibiotic sensitivity tests were carried out by disk diffusion and minimum inhibitory concentration (MIC) by E-test methods. Biofilm production was studied by microtiter plate method and confirmed by Scanning electron microscope. Plasmids from biofilm producing isolates were detected by alkaline lysis technique.
Results: From 88 patients infected by proteus, 58% were female and 42% were male. The most and the least frequent age ranges were respectively 20-29 years old (77.39 %) and 60-69 years old. From all isolates, 40.69 % (n=59) showed the highest MIC range (16-32±0.05 µg/mL) to ceftriaxone whereas, 59% [n=41] exhibited the least MIC range to chloramphenicol (1-4±0.08 µg/mL). Biofilm production was positive for 17% (n=15) of the isolates and 6% (n=6) did not show any biofilm (P? 0.05). Plasmid isolation from biofilm producing isolates revealed that stains number 87, 24 and 19 that produced strong biofilm all carried similar high molecular weight (M. Wt) plasmid. While strain 29 that showed strong biofilm did not have any plasmid.
Conclusion: It can be concluded that the majority of isolates of Proteus were resistant to routine antibiotics and limited number of them could produce biofilm. Majority of the biofilm producing isolates contained a similar high M. Wt. plasmid.

قیمت : 20,000 ريال