بررسي ترك خدمت پرستاران در يك دوره ده ساله

مجله طب و تزكيه

دوره 13 - شماره 4

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

اين پژوهش يك پژوهش توصيفي است كه به منظور تعيين عوامل موثر بر ترك خدمت پرستاران شاغل در دانشگاههاي علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني ايران، تهران و شهيد بهشتي در يك دوره ده ساله انجام شده است. ابزار گردآوري داده ها در اين پژوهش پرسشنامه مي باشد.
پژوهشگر با مراجعه به بيمارستانهاي دانشگاههاي علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني ايران، تهران و شهيد بهشتي آدرس و يا شماره تلفن پرستاران ترك خدمت كرده از سال 1368 لغايت 1378 را گرفته و با ارسال پرسشنامه از طريق پست، مراجعه مستقيم و يا از طريق همكاران در اختيار واحدهاي مورد پژوهش قرار داده است. از 89 پرسشنامه ارسالي تعداد 52 مورد دعوت گرديد كه 51 پرسشنامه بدون اشكال بوده و مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت اكثريت نمونه هاي مورد پژوهش %35.3 در گروه سني 25-29 سال، %66.5 مونث، %91.2 متاهل، %82.3 ليسانس و %91.5 در قسمت بالين به كار پرستاري اشتغال داشته اند. اكثريت نمونه ها %45.4 در زمان ترك در بخشهاي تخصصي، %49.2 نوبت كاري در گردش بوده و با توجه به شرايط موجود كاري %72.3 آنان اظهار داشته اند كه تحت هيچ شرايطي مايل به بازگشت به كار نبودند.
اكثريت واحدهاي مورد پژوهش عدم تامين نيازهاي فردي را (%41.2)، عوامل اقتصادي از جمله كافي نبودن حقوق و مزايا (%64.7) و در رابطه با عوامل اجتماعي ترسيم جايگاه غير علمي براي پرستاران (%54.9) و همچنين عوامل حرفه اي و عدم توجه مسوولين ذيربط به پيشنهادات و نظرات پرستاران و عامل عدم برخورداري از حمايت مديران و سرپرستاران در مواقع ضروري هر دو به ميزان (%70.6) را به عنوان موثرترين عوامل ترك خدمت خود عنوان نموده اند.

كلمات كليدي: