تأثير اجراي برنامه بهسازي سوپروايزران با روش مبتني بر شواهد بر عملكرد مراقبتي پرستاران

فصلنامه مديريت پرستاري

دوره 1 - شماره 3

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

مقدمه: اولين و مهم‌ترين عامل در بهبود كيفيت مراقبت، ارزشيابي فعاليت‌هاي پرستاران در ارائه مراقبت پرستاري به بيماران متناسب با استانداردها و شواهد است.
هدف: هدف از اين پژو هش، تعيين تأثير اجراي برنامه بهسازي سوپروايزران به روش مبتني بر شواهد بر عملكرد پرستاران بخش‌هاي داخلي مي‌باشد.
مواد و روش‌ها: اين پژوهش از نوع نيمه تجربي است كه در سال 1390 در يكي از بيمارستان‌هاي آموزشي بيرجند انجام شده است. نمونه‌هاي پژوهش پرستاران بخش‌هاي داخلي بودند كه به روش تمام شماري انتخاب شدند (24 نفر گروه آزمون و 19 نفر گروه كنترل) كه عملكرد مراقبتي آنان به وسيله چك ليست مشاهده‌اي بر روي بيماران مبتلا به بيماري انسدادي مزمن ريه و سكته مغزي (در هر گروه قبل و بعد از مداخله 50 نفر) كه به روش غير تصادفي انتخاب شدند، اندازه‌گيري شد. روايي آن از طريق روايي محتوي و پايايي آن از طريق پايايي هم زمان (90%= r) بررسي شد. برنامه بهسازي سوپروايزران به روش مبتني بر شواهد شامل 5 مرحله: طراحي سؤال باليني، يافتن بهترين منابع، اعتبار سنجي منابع، اجراي بهترين منبع همراه با تجارب باليني و ارزشيابي نتايج بود كه به مدت 4 ماه انجام شد. داده‌ها قبل و بعد از مداخله در دو گروه در سه نوبت مشاهده توسط همكار پژوهشگر گردآوري شد و از طريق نرم افزار SPSS16 و آزمون‌هاي من‌ويتني و كاي‌دو مورد تجزيه وتحليل قرار گرفتند.
يافته‌ها: در اين پژوهش پرستاران و بيماران در هر دو گروه از لحاظ ويژگي‌هاي فردي يكسان بودند (0.05P).
نتيجه‌گيري: استفاده از اين برنامه به عنوان يك الگوي كاربردي، اثربخش و قابل اجرا در برنامه بازآموزي پرسنل پرستاري به مسئولين بازآموزي در وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي توصيه مي‌گردد.

Effect of implementation staff development program based on evidences for supervisors on nurses, practice
Article Type: ---- Unspecified ----
Abstract:

Introduction: The first and important factor in quality of care improvement is evaluation nursing care provided for patients based on standards and evidences.
Aim: The aim of this study was to determine the effect of implementation staff development program for clinical supervisors based on evidence on nurses’ practice in internal units.
Method: This quasi-experimental study was done in teaching hospital in Birjand in 2012. The samples were all of the nurses who worked in internal units in hospital (24 nurses in case and 19 nurses in control group) that their practices on CVA and COPD patients (50 sapmles in each group before and afther intervention who were selected non-randomely) were measured by observational checklist. Its validity and reliability were assessed by inter rater reliability (r = 90%) and content validity. The interventional program had five stages; design clinical question, searching the best evidences, assessing their reliabilities’, selecting the best of them and implemented it with nurses’ clinical experiences together and the last was evaluation outcomes after implementation. This program was done for four months and in three times data gathered by co-main researcher. And then data were analyzed by SPSS 16 software, using Mann-whitney test.
Results: In this study all of the nurses and patients were matched in demographic characteristics (p>0.05).The nurses’ practice for patients COPD & CVA in two groups after intervention was significant by using Mann-whitney test (p<0.05).
Conclusion: This staff development program for supervisors based on evidence introduced to continuing education managers as an applicable and effective model, because of it had effect on evidence based nursing practice.