تأثير به‌كارگيري ابزار مشاهده اي بررسي درد در بيماران با كاهش سطح هوشياري بر عملكرد پرستاران در ثبت و ارزيابي مجدد درد

حيات- مجله دانشكده پرستاري و مامايي دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني تهران

دوره 18 - شماره 3

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

زمينه و هدف: درد پديده‌اي شايع در بيماران با كاهش سطح هوشياري است و از طرفي بررسي درد در اين بيماران به علت ناتواني در بيان آن كاري مشكل است. لذا از شاخص‌هاي رفتاري قابل مشاهده براي بررسي درد در اين بيماران استفاده مي‌شود. هدف اين مطالعه تعيين ميزان تأثير به‌كارگيري ابزار مشاهده‌اي بررسي درد در بيماران با كاهش سطح هوشياري بر عملكرد پرستاران در ثبت درد و بررسي مجدد درد پس از اقدامات تسكيني مي‌باشد.
روش بررسي: در اين مطالعه نيمه تجربي با طراحي قبل و بعد، 106 پرستار شاغل در بخش‌هاي مراقبت‌هاي ويژه عمومي بيمارستان‌هاي منتخب وابسته به دانشگاه علوم پزشكي تهران در سال 1390 به روش نمونه‌گيري آسان انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفتند. ابتدا عملكرد پرستاران در زمينه ثبت وجود درد در پرونده، ثبت اقدامات تسكيني و ميزان بررسي مجدد درد بيماران با كاهش سطح هوشياري سه بار با استفاده از چك ليست پژوهشگر ساخته به دنبال رويه ساكشن و تغيير حالت، مورد بررسي قرار گرفت. سپس نحوه به‌كارگيري ابزار مشاهده‌اي درد به صورت انفرادي در يك جلسه يك ساعته به پرستاران آموزش داده شد. يك هفته پس از مداخله، عملكرد پرستاران آموزش ديده مجدداً در همان زمينه‌ها ارزيابي شد. در نهايت اطلاعات جمع‌آوري شده با استفاده از آزمون­ ويلكاكسون در نرم‌افزار SPSS v.16 مورد مقايسه قرار گرفت.
يافته‌ها: يافته‌ها نشان داد كه به‌كارگيري ابزار مشاهده‌اي بررسي درد منجر به بهبود عملكرد پرستاران در زمينه‌هاي ثبت وجود درد در بيمار (0.209=p) و ثبت اقدامات تسكيني انجام شده مربوط به درد (0.117=p) در پرونده نشد. اما عملكرد پرستاران در مورد ارزيابي مجدد درد بيماران پس از انجام اقدامات تسكيني قبل و بعد از مداخله اختلاف آماري معناداري (p<0.001) نشان داد. به اين معني كه عملكرد پرستاران بعد از مداخله در اين زمينه بهتر شد.
نتيجه‌گيري: ابزار مشاهده‌اي بررسي درد مي‌تواند حساسيت پرستاران را نسبت به وجود درد در بيماران غير هوشيار افزايش دهد و پرستار را وادار به بررسي مجدد درد پس از انجام اقدامات تسكيني كند. اما اين ابزار رغبتي را در پرستاران جهت مستندسازي فرايند تسكين درد به وجود نياورد. پيشنهاد مي‌شود كه در مطالعات بعدي، تأثير اين ابزار روي جنبه‌هاي ديگر مديريت درد همچون تشخيص درد و انجام اقدامات دارويي و غيردارويي مورد مطالعه قرار گيرد.

Effect of Application of Critical-Care Pain Observation Tool in Patients with Decreased Level of Consciousness on Performance of Nurses in Documentation and Reassessment of Pain
Article Type: ---- Unspecified ----
Abstract:

Background & Aim: The presence of pain is a common phenomenon among patients in critical care units. Critically ill patients are often unable to communicate because of illness or sedation; so, recognition and assessment of their pain is difficult. In these patients, observational behavioral indices can be used to evaluate pain. The aim of this study was to investigate the effect of application of critical-care pain observation tool in patients with decreased level of consciousness on performance of nurses in documentation and reassessment of pain after palliative intervention. Methods & Materials: In this before and after quasi-experimental study, 106 nurses working in general intensive care units in selected hospitals affiliated to Tehran University of Medical Sciences were selected. First, we examined the nurses' performance three times in relation to documentation and reassessment of pain after palliative intervention, position change and suction procedure in patients with decreased level of consciousness using a researcher-made check list. Then, we taught nurses individually, how to use this tool to investigate the pain of patient in a session lasting an hour. A week after the training, the researcher reevaluated performance of trained nurses in relation to documentation and reassessment of pain after palliative intervention in patients with decreased level of consciousness. Finally, those data collected before and after the training of the CPOT to nurses were compared using the Wilcoxon test. Results: Findings showed that the CPOT could not lead to improved nurses’ function in relation to documentation of pain in the patients records (P=0.209) and recording palliative measures related to pain (P=0.117). However, there were significant statistical differences between nurses' function in relation to reassessment of pain after palliative intervention, before and after the training and application of the CPOT. Comparing the mean function scores before and after the intervention, demonstrated that the performance of nurses in this area has been improved after the intervention. Conclusion: The critical-care pain observation tool can increase nurses’ sensitivity to pain in patients with decreased level of consciousness. It forces the nurses to reassess the pain after palliative intervention. This tool does not motivate in nurses to document pain palliative process. So it is recommended that future studies investigate the impact of this tool on other aspects of pain management, such as diagnosis of pain and using of drugs and non-drug measures.

قیمت : 20,000 ريال